دکتر دنیلی
دکتر دنیلی

باز توانی پا

راز سلامتی در کف پا

 

پاها در تمام طول روز وزن ما را تحمل می‌کنند ، هر جا که بخواهیم ما را می‌برند و بدن ما را به زمین متصل می‌کنند. بعضی از مردم پا را ریشه و مرکز بدن می‌خوانند....

پاها در تمام طول روز وزن ما را تحمل می‌کنند ، هر جا که بخواهیم ما را می‌برند و بدن ما را به زمین متصل می‌کنند. بعضی از مردم پا را ریشه و مرکز بدن می‌خوانند. اما با توجه به کار ارزشمندی که پاهایمان برای ما انجام می‌دهند ما هیچ کاری برای آنها انجام نمی‌دهیم.

آنها را در کفش خفه می‌کنیم و تا زمانی که برای ما خطر جدی ایجاد نکنند به آنها توجه نمی‌نماییم. نتیجه اینکه در زندگی روزمره از هر 10 نفر 7 نفر به مشکلاتی دچار می‌شوند که کاملاً قابل پیشگیری هستند.

روبرت کورنفورد متخصص بیماریهای پا در نیویورک گفت : من همیشه افرادی با پاهای پینه بسته، انگشتانی چکشی و کف پای دردناک را مشاهده نموده‌ام. این مشکلاتی که در اینجا نام برده‌ام بیماریهای مهمی نیستند اما بعضی مواقع مشکلات پا باعث ایجاد درد و مشکلاتی در نواحی دیگر بدن می‌شوند.

طبق نظریه متخصصان یکی از بهترین راههای درمان پا، جلوگیری از ایجاد اصطکاک و سرایت بیماری به نواحی دیگر مانند زانو،‌ باسن، کمر و شانه‌ها می‌باشد.

یکی از روشهای مراقبت از پا، یوگا می‌باشد. زمانیکه دردها و بیماریها را از طریق یوگا از بین ببرید، از بروز بیماریهایی نظیر کمردرد و بیماریهای دیگر استخوانی جلوگیری می‌نمایید. یوگا نه تنها ماهیچه‌ها را تحت کشش قرار می‌دهد، بلکه به درمان التهابات پا و مشکلات آن نیز کمک می‌نماید.

در اینجا به چند نکته در مورد درمان پا بوسیله یوگا اشاره می‌نماییم:

وزن خود را بین دو طرف بدن تقسیم نمایید.

 بهترین حرکت در یوگا که وزن را بین دو طرف بدن تقسیم می‌کند حرکت تاداسانا (کوه) می‌باشد. قبل از شروع حرکت باید دقت کنید که در حالت طبیعی چگونه می‌ایستید. اگر وزن خود را روی قسمتهای داخلی پا می‌اندازید ساقهایتان بصورت پرانتزی رو به داخل می‌شود و اگر بالعکس وزن بدن را به روی قسمتهای بیرونی می‌اندازید زانوها بصورت پرانتز رو به بیرون می‌شود.

اگر نمی‌توانید متوجه وضعیت ایستادن خود شوید به فرمی که کفشهایتان گرفته‌اند توجه کنید از روی ظاهر آنها می‌توانید از طریقه ایستادن خود  مطلع شوید.

توجه نمایید که وزنتان را روی کدام قسمت بدنتان انداخته‌اید،‌ سپس کمی به عقب و بعد به جلو متمایل شوید. اول انگشتانتان پا را روی زمین گذاشته و سپس پاشنه‌های خود را بگذارید. اگر احساس کردید وزن خود را روی انگشتانتان انداخته‌اید کمی به عقب متمایل شوید و بالعکس. سپس  در حالیکه پاهایتان روی زمین هستند خود را بالا کشیده و سعی نمایید بر جاذبه زمین غلبه کنید. این بهترین وضعیت ایستادن است.

در وضعیتهای ایستاده به کشیدگی انگشتانتان توجه کنید که باعث کشیده شدن کف پا می‌گردد. هم زمان با فشار پاشنه‌هایتان به زمین انگشت کوچک و بزرگ خود را نیز روی زمین فشار داده و برجستگیهای زیر انگشتانتان را روی زمین قرار دهید. این عمل باعث بهبود گردش خون می‌شود و خون را به قلب پمپاژ کرده و ورم و واریس رگها را از بین می‌برد.

تقسیم وزن بر روی چهار طرف پا

با توجه به طریقه ایستادن و تصحیح قرار گرفتن پاها بر روی زمین می‌توان مشکلات پا و زانو را که به بدن منتقل می‌شود رفع نمود. بعنوان مثال چهاردست و پا راه رفتن باعث ایجاد مشکل در زانوها و کمردرد می‌شود.

یکی از راههای قرار دادن پاها، ‌تصور پا بصورت 4 مرکز است: انگشتان بزرگ و کوچک، داخل و خارج پاشنه‌ها. تقسیم وزن روی پا اولین قدم برای رفتن به سوی سلامتی است. برای صحیح ایستادن دقت کنید که انگشتان، ساق پا و زانوهایتان همگی در یک خط باشند.

ایجاد کشیدگی برای نیرومند ساختن

هر حرکتی که باعث کشش در کف پا و قوس پا می‌شود باعث بالا رفتن انعطاف و از بین بردن استرسها می‌گردد. پیشنهاد می‌شود که قبل از شروع یوگا، پاهای خود را گرم کنید. برای اینکار یک توپ تنیس را زیر پای خود قرار دهید و آن را به جلو و عقب ببرید و روی انگشتان، ‌برجستگی پایین انگشتان، پاشنه‌ها و قوس کف پا کار کنید.

یکی دیگر از حرکاتی که برای پا مفید می‌باشد حرکت قهرمان است. این حرکت ‌باعث کشش در قسمت بالای پا و قوس کف پا می‌شود. زمانیکه زانو می زنید و انگشتانتان زیر پاهایتان قرار دارد بهترین راه برای ایجاد کشش روی ماهیچه‌های کف پا می‌باشد.

حرکت سگ با صورت پایین نیز یکی دیگر از حرکاتی است که باعث کشش در پاها می‌گردد. در این حرکت باید کف پاها و دستها را روی زمین بگذارید. این حرکت، در ابتدا بسیار مشکل است، اما به تدریج آسان می‌شود.

اگر این حرکات را جزء‌برنامه روزانه خود قرار دهید همیشه پاهایی سالم خواهید داشت.

 
تهیه و ترجمه: گروه سلامت سیمرغ ـ مهرنوش نصوری

پرینتایمیل

پای پرانتزی‌ را با ورزش درمان کنید!

اگر از کسی که زانوی پرانتزی دارد بخواهید صاف بایستد، حتما متوجه این مشکل در دو سطح داخلی پاهای او می‌شوید.

 

درست در قسمت داخلی مفاصل زانوها قوس بیش از حدی دیده می‌شود و استخوان‌های ران و ساق پاها در یک خط نیستند!

در اصطلاح زانوی پرانتزی به نوعی از تغییرشکل‌های زاویه‌دار زانو می‌گویند که در آن دو کندیل داخلی ران از یکدیگر فاصله گرفته و نمایی شبیه به کمان یا پرانتز ایجاد می‌کنند.

زانوی من پرانتزی است؟

برای این که بتوانید زانوی پرانتزی را تشخیص دهید، باید از فرد بخواهید به صورت طاقباز روی کمر خود دراز بکشد. سپس هر دو پا را در حالت آزاد، کنار هم قرار داده تا بتوانید فاصله دو کندیل داخلی ران‌ها را اندازه‌گیری کنید.

تشخیص زانوی پرانتزی برای کسی که اطلاعات درستی از این ناهنجاری ندارد سخت‌تر است؛ مگر این که این تغییرشکل آن قدر زیاد شده باشد که حتی افراد غیرمتخصص نیز بتوانند زانوی پرانتزی را از زانوی سالم تشخیص دهند.

فاصله دو کندیل داخلی ران در زانوی پرانتزی درجه‌های مختلفی دارد. در درجه اول این ناهنجاری، فاصله دو کندیل داخلی ران به 2.5 سانتی‌متر می‌رسد.

در درجه دوم این فاصله 2/5 تا 5 سانتی‌متر بوده و اگر همین فاصله بیشتر از 5 تا 7.5 سانتی‌متر باشد، زانوی پرانتزی وارد درجه سوم خود می‌شود. در درجه چهارم، فاصله دو کندیل داخلی ران از 7/5 سانتی‌متر نیز می‌گذرد. حتی در صورتی که میزان فاصله دو کندیل داخلی ران کم باشد، تغییرشکل در این ناحیه توسط متخصص پزشکی ـ ورزشی قابل تشخیص است.

چرا پا پرانتزی شدم؟

دلایل مختلفی وجود دارد که باعث ایجاد زانوی پرانتزی می‌شود؛ بررسی‌های علمی نشان داده‌ است استفاده زیاد و بی‌رویه از پوشک بچه می‌تواند باعث زانوی پرانتزی در نوزاد شود! یکی دیگر از دلیل‌هایی که امروز بیشتر از گذشته شاهد آن هستیم، چاقی در کودکان است. این چاقی علاوه بر هزار و یک دردسری که در حال و آینده فرزندانمان ایجاد می‌کند، زانوی پرانتزی را نیز به ارمغان می‌آورد!

از آنجا که در کودک نوپا هنوز استخوان و ماهیچه‌ها بخوبی شکل نگرفته و تحمل وزن او را ندارند، اضافه وزن می‌تواند براحتی در پاها تغییر شکل ایجاد کرده و او را دچار زانوی پرانتزی کند.

از سویی اگر اضافه وزنی هم در کار نباشد، همین که بچه‌ها زودتر از سن رشد خود شروع به راه‌رفتن کنند، این موضوع نیز می‌تواند باعث زانوی پرانتزی شود. به‌جز این، مواردی مانند راشیتیسم (نرمی استخوان)، شکستگی استخوان پا، بخصوص در نزدیکی سطوح مفصلی و همچنین چرخش پاها به سمت داخل، از دیگر دلایل ایجاد زانوی پرانتزی هستند.

البته نباید مشکلات عضلانی پاها را فراموش کنیم. ضعف ماهیچه همسترینگ خارجی (دو سر رانی) یا کوتاهی ماهیچه همسترینگ داخلی (نیمه غشایی و نیمه تاندونی)، همچنین پارگی لیگامان جانبی ـ خارجی زانو نیز می‌توانند زانوی پرانتزی را به دنبال داشته باشند. موارد زیادی در ایجاد این ناهنجاری سهیم هستند؛ بنابراین بهتر است برای شناسایی هر چه سریع‌تر چنین مشکلاتی به متخصصان پزشکی ـ ورزشی مراجعه کنید تا مانع پیشرفت آن شوید.

مهم نیست این شکلیام

متاسفانه بعضی از مردم یا والدین اصلا به ساختار قامتی خود و فرزندانشان توجهی نشان نداده و تصور می‌کنند بدن آنها از اول نیز به همین شکل بوده، پس هیچ اشکالی ندارد که به همین صورت هم باقی‌بماند! در صورتی که بعضی از همین مواردی که آنها به عنوان یک ویژگی منحصر به فرد شخصی می‌دانند، با اصلاح‌ نشدن عوارض جبران‌ناپذیری به همراه دارد.

یکی از عوارضی که زانوی پرانتزی برای افراد ایجاد می‌کند، وارد شدن فشار زیاد به سطح داخلی مفصل زانوست. این مشکل همیشه با ایجاد درد همراه است و شخص را بی‌طاقت می‌کند. البته کار به همین جا ختم نمی‌شود و زانوی پرانتزی در قسمت داخلی زانو نیز با کشش بافت‌های نرم، درد مضاعفی را به‌دنبال می‌آورد. همچنین تغییرات فرسایشی زود هنگامی که با این ناهنجاری پدید می‌آید، باعث ایجاد آرتروز زودرس می‌شود.

علاوه بر این زانوی پرانتزی باعث تغییرشکل در ساختمان پا شده و در مراحل پیشرفته‌تر ظاهر ناخوشایندی پیدا می‌کند. دست آخر نیز، فرد نمی‌تواند درست راه برود.

ورزش همیشه حرف اول را میزند

برای این که خود و کودکمان از مصائب و سختی‌های زانوی پرانتزی نجات پیدا کنیم، بهتر است در هر سنی برای کنترل و کاهش وزن اقدام کنیم. البته ناگفته نماند همان‌طور که زانوی پرانتزی از دلایل مختلفی نشأت گرفته است، اصلاح کردن آن نیز روش‌های مختلفی دارد.

در صورتی که فردی قبل از داشتن زانوی پرانتزی، پایش دچار مشکل دیگری شده، مثلا پاهایش به سمت داخل چرخیدگی پیدا کرده باشد، ابتدا باید این تغییر شکل را اصلاح کرد و بعد از آن سراغ اصلاح زانوی پرانتزی رفت، اما در حالتی که پارگی لیگامان جانبی ـ خارجی زانو دلیل اصلی ایجاد پای پرانتزی است، باید به تقویت ماهیچه‌های چهارسر رانی پرداخته تا بتوانید از بروز تغییرشکل زانوها جلوگیری کنید.

برای این کار باید حرکت‌هایی مانند لگد زدن به توپ، زانو بلند، اسکات (نشستن روی صندلی خیالی) و بشین و پاشو را برای تقویت ماهیچه‌های خود انتخاب کنید. البته ناگفته نماند مقدار و درجه‌ای که در کندیل زانوها ایجاد شده‌اند، باید توسط متخصص پزشکی ـ ورزشی اندازه‌گیری و دقیقا دلیل اصلی زانوی پرانتزی ضعف ماهیچه چهارسر رانی شناخته شود. در غیر این صورت از این تمرین‌ها تأثیرهای مطلوبی به‌دست نمی‌آورید.

حال اگر زانوی پرانتزی بر اثر کوتاهی ماهیچه‌های همسترینگ داخلی باشد، می‌توانید این کارها را انجام دهید. فرد یا کودک را طاقباز می‌خوابانید و از او می‌خواهید پاهایش را دراز کند. شما مچ پای او را با دست گرفته و به سمت خارج چرخانده، همچنین به طور همزمان به سمت بالا نیز می‌آورید. در این حالت ماهیچه‌های همسترینگ داخلی کشیده شده و با تمرین و تکرار روزانه مشکل برطرف می‌شود.

ضعف ماهیچه

اما در صورتی که ضعف ماهیچه دوسر رانی مشکل‌ساز شده باشد، باید این روش را به کار بگیرید: فرد یا کودک را به شکم بخوابانید. از مچ پایش گرفته و ساقش را به خارج بچرخانید. از فرد بخواهید زانویش را کم‌کم خم کرده و به سمت باسنش نزدیک کند.

در مقابل این حرکت شما نیز به طور همزمان با دستتان از این کار جلوگیری می‌کنید. توجه داشته باشید باید بتدریج و در جلسه‌های مختلفی، میزان مقاومت را افزایش دهید! در غیر این صورت فرد دچار آسیب و درد زیادی می‌شود.

نکته‌ای که باید درباره زانوی پرانتزی حتما مد نظر داشته باشید، ایجاد تغییر شکل استخوانی است. اگر کار به تغییرشکل استخوانی برسد یا مدت زمان زیادی از این موضوع بگذرد، دیگر قابل اصلاح نیست.

همان‌طور که گفته شد؛ شناسایی این نوع ناهنجاری‌ها و آسیب‌هایی که به بدن وارد می‌کند، همیشه اولویت دارند. پس بهتر است از همین امروز به فکر فردا باشید و با مراجعه به متخصص پزشکی‌ـ ورزشی به بازیابی سلامت خود بپردازید.

منبع: سیب/ جام جم

 

پرینتایمیل

با انجام این حرکات ورزشی عضلات خود را قوی تر کنید(+ تصاویر)

 

با قوی کردن عضلات بدن می توان از آسیب های ورزشی پیشگیری کرد

آمادگی جسمانی بی‌تردید یکی از مهمترین شاخصه‌های هر رشته ورزشی است. مصدومیت نیز یکی از بخش‌های جدانشدنی از ورزش است که میتوان با انجام تمرینات ورزشی و  آماده و قوی نگهداشتن عضلات از برخی از آنها پیشگیری کرد.

 

-- پرش

 

 

این تمرین ورزشی برای قوی شدن پاها مفید است

 

برای انجام این حرکت ورزشی پاها را به اندازه عرض شانه‌هایتان باز کنید. زانوها را کمی خم کنید و بازو‌هایتان را در کنار بدن قرار دهید. در این حالت به سمت پایین فشار بیاورید و همزمان به سمت بالا بپرید. زانوها را به سمت قفسه سینه بکشید و همزمان بازوها را باز کنید. زمان فرود زانوها را خم کنید. این اصلی‌ترین تمرین پلایومتریک است. این تمرین به شما کمک می‌کند ضربان قبلتان را بالا ببرید و ماهیچه‌های پایتان را فعال کنید. سعی کنید در هر بار تمرین، 12 بار این حرکت ورزشی را انجام دهید.

 

-- حرکت به پهلوها

 

 

این تمرین ورزشی برا تقویت زانوها مفید است

 

این یک تمرین پلایومتریک است که در زانوها و پهلوها را در جریان مسابقات از مصدومیت محافظت می‌کند. برای انجام این تمرین ورزشی پاها را اندازه عرض شانه‌ها باز کنید. ابتدا باید زانوها و باسن را برای تمرین آماده کنید. پای راست را همراه با جهش به سمت چپ ببرید و پای چپ را به آرامی روی توپ تمرین قرار دهید. بعد از چندبار تکرار این حرکت، با استفاده از نیروی پای چپ به سمت راست بدن جهش کنید. این حرکت ورزشی را در دو دست و در هر ست ده بار تکرار کنید.

 

-- RDLیک پا

 

   همسترینگ یکی از عضلاتی‌ است که زیاد آسیب می‌بیند

 

این حرکت ورزشی، راه خوبی برای فعال کردن بخش‌های خارجی بدن است. این تمرین ورزشی برای همسترینگ بسیار مهم است. روی یک پا بایستید و تعادل بدن‌تان را حفظ کنید. آهسته به سمت جلو خم شوید و قبل از برگشتن به حالت ایستاده، انگشتان پا را لمس کنید. این حرکت را برای هرپا هفت بار تکرار کنید.


--حرکات کششی برای همسترینگ

 

 

این تمرین ورزشی برای تقویت عضلات همسترینگ مفید است

 

همسترینگ یکی از عضلاتی‌ است که زیاد آسیب می‌بیند؛ به همین دلیل نیاز دارید بیشتر آن را تقویت کنید. تصور کنید وزنه‌ای بین دو دست خود دارید و دست‌هایتان را در این حالت بین دو پا بگیرید. زانوی‌تان را کمی خم کنید و سرتان را به سمت پایین حرکت دهید. این حرکت ورزشی را 10 بار تکرار کنید.

 

--چمباتمه تک‌ پا

 

 

این تمرین به بالا رفتن دقت پاس‌های بلند در ورزش فوتبال کمک زیادی می‌کند

 

این تمرین ورزشی باید به شکل مداوم انجام شود. این تمرین ورزشی نه تنها به دویدن، بلکه به افزایش قدرت ضربه به توپ و بالا رفتن دقت پاس‌های بلند در ورزش فوتبال کمک زیادی می‌کند. در حالت ایستاده پا را به حالت ۹۰ درجه خم کنید. زانوی خود را بالای شصت پا قرار بدهید و فشار بیاورید. این حرکت ورزشی را برای هر پا، ۷ تا ۱۰ مرتبه انجام دهید. 

 

--پریدن

 

تمرینی برای تقویت عضلات پا

 

بعد از انجام این تمرین‌ها، تمام عضلات شما فعال شده‌اند. بعد از این شما نیاز به چند تمرین برای آماده‌سازی کلی قبل از گرم‌کردن بدن دارید. یک قدم رو به جلو بردارید و زانوی‌تان را موازی خط انگشتان پا قرار دهید. پایتان را بدون دست زدن به زمین، 90 درجه خم کنید. این تمرین ورزشی را برای هر پا ده بار انجام دهید. 


--مقاومت کشاله ران با کمک

 

این تمرین ورزشی برای کشش عضلات کشاله ران بسیار مفید است

 

اگر این تمرین ورزشی را بدون تجهیزات انجام دهید، ممکن است آسیب ببینید پس حضور یک کمک، بهترین راه برای انجام این حرکت ورزشی است. درحالی که کف‌پایتان روی زمین قرار دارد به پشت دراز بکشید. از کمک‌تان بخواهید مقابل حرکت کردن پایتان روی زمین مقاومت کند. در هربار انجام این حرکت، زانوی خود را سه ثانیه تحت فشار بگذارید. این حرکت بسیار موثرتر از کشش ساده کشاله ران خواهد بود. 

 

-- چمباتمه  دوپا

 

این تمرین برای تقویت عضلات پا بسیار مفید است

این تمرین ورزشی مثل حرکت تک‌پا انجام می‌شود. می‌توانید این حرکت را برای زودتر گرم شدن بدن، سریع‌تر از حالت یک پا انجام دهید. درحالت چمباتمه، پاشنه پاهایتان را روی زمین بگذارید و سعی کنید به کمک بازوهایتان تعادل بدن‌تان را حفظ کنید و کمرتان را صاف نگه دارید. تا زمانی که در عضلاتتان احساس کشیدگی کنید، خم شوید. حالا باید ضربان قلب‌تان را به خوبی حس کنید. بازیکن در این حالت برای شروع گرم‌کردن تیمی در هر آب و هوا و شرایطی آماده خواهد بود.

منبع : ifca.ir

پرینتایمیل

بیماری پای ورزشکار چیست و چگونه درمان میشود؟

بیماری پای ورزشکار (Athlete’s foot)، عفونتی است که توسط عامل قارچی بر روی پا ایجاد میشود. نام پزشکی این بیماری Tinea pedis میباشد و ممکن است در مدت زمانی کوتاه بهبود یابد و یا مدت زمان طولانی برای خوب شدن زمان نیاز داشته باشد، با این حال احتمال ابتلای مجدد بعد از درمان وجود دارد.

علل و شرایط لازم برای ایجاد بیماری

بیماری پای ورزشکار (که بعضا با نام بیماری پای سرباز) نیز شناخته میشود هنگامی رخ میدهد که قارچی خاص بر روی پوست پا رشد کند. علاوه بر روی انگشتان پا، پاشته، کف و لای انگشتان نیز از دیگر مواضعی هستند که برای رشد قارچ مساعد هستند.

این بیماری شایع ترین نوع عفونت قارچی تینه آ (تینیا) میباشد که در شرایط گرم و مرطوب رشد خواهد کرد. برخلاف نام بیماری که پای ورزشکار است، هر فردی که شرایط زیر را دارا باشد در معرض خطر این بیماری قارچی است و مختص ورزشکاران نیست:

  • پوشیدن طولانی مدت کفش جلو بسته یا کفشهایی که تهویه ندارند.
  • مرطوب بودن پاها برای مدت زمان طولانی
  • عرق کردن زیاد در ناحیه پاها
  • وجود زخم در ناحیه کف پا و یا در ناحیه ناخن ها

بیماری پای ورزشکار واگیردار است و میتواند با تماس مستقیم و غیرمستقیم (نظیر تماس با کفش، جوراب، دمپایی مشترک در حمامهای عمومی و استخرها) از فردی به فرد دیگر منتقل شود.

علائم، نشانه ها و تشخیص

معمولترین علائمی که مشاهده میشود شامل پوسته پوسته شدن و فلس مانند شدن پوست بین انگشتان و یا کناره های پا است ولی این تنها علامتی نیست که مشاهده میشود،  علائم زیر جزو علائم مهمی هستند که باعث تشخیص این بیماری میشوند:

  • پوست قرمز و خارش دار
  • احساس دردی مانند سوختگی و یا نیش خوردگی
  • وجود تاول با خروج مایع و یا سفت و ضخیم شدن پوست ناحیه

اگر قارچ به ناخن ها گسترش پیدا کند باعث تغییر رنگ و تیره شدن ناخن ها، ضخیم شدن و شکننده شدن آنها خواهد شد. بروز بیماری پای ورزشکار میتواند با سایر بیماری های قارچی نظیر ringworm به صورت همزمان رخ دهد.
پزشک به سادگی و در عرض چند دقیقه میتواند با انجام تستهای ساده ی زیر بیماری را تشخیص دهد و درمان مناسبی را آغاز کند، این تست ها شامل موارد زیر میباشند:

  • کشت پوستی
  • بیوپسی از ضایعه پوستی
  • تست KOH از ضایعه پوستی

چه اقدامات درمانی نیاز است؟

استفاده از پودرها و یا کرم های ضدقارچی میتواند در کنترل عفونت مفید باشد. پودرها و کرم ها عمدتا شامل میکونازول (miconazole)، کلوتریمازول (Clotrimazole) است. استفاده از این داروها باید برای مدت یک تا دو هفته بعد از بهبود و رفع علائم ادامه داشته باشد تا از بازگشت زودهنگام قارچ پیشگیری شود. به علاوه برای جلوگیری از ابتلای مجدد اقدامات زیر لازم به نظر میرسند:

  1. پاهای خود را خشک و تمیز نگاه دارید، به خصوص ناحیه ی بین انگشتان را.
  2. پاهای خود را به طور مرتب با آب گرم و صابون بشویید و بعد از شست و شو به طور کامل خشک کنید.
  3. از جورابهای تمیز نخی استفاده کنید.

با انجام اقدامات فوق عفونت قارچی درمان خواهد شد ولی در صورتی که مراقبتهای فردی بالا منجر به بهبود نشدند باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما میتواند با تجویز داروهای ضدقارچی قویتر نظیر کتوکونازول (Ketoconazole) یا تربینافین (Terbinafine) بیماری را درمان کند. همچنین ممکن است به درمان آنتی بیوتیکی نیز نیاز باشد.

بیماری پای ورزشکار میتواند از نوع خفیف تا شدید متغیر باشد و در مدت زمان کوتاه درمان شود و یا به زمان زیادی برای درمان نیاز داشته باشد ولی چیزی که عمومیت دارد پاسخ خوب به درمان و امکان پیشگیری است.

چطور از وقوع بیماری پیشگیری کنیم؟

برای جلوگیری از ابتلا به بیماری پای ورزشکار، اقدامات زیر ضروری به نظر میرسند:

  1. پای خود را بعد از استحمام و یا شنا به طور کامل خشک کنید.
  2. در استخرها و حمام های عمومی از دمپایی و یا صندل شخصی خود استفاده کنید.
  3. سعی کنید از جوراب استفاده کنید تا پاها خشک تر باشند.
  4. از کفش با تهویه مناسب استفاده کنید، اگر شرایط کاری شما به گونه ای است که پای شما برای طولانی مدت درون کفش است، حتما به صورت روزانه پای خود را با آب گرم و صابون بشویید و به خوبی پا و لای انگشتان را خشک کنید.
  5. به سربازان توصیه میشود حتما هر روز پا و جوراب خود را بشویند و درون پوتینها را با استفاده از پودرهای ضدقارچ پاکسازی کنند.

با رعایت همین چند نکته ی ساده میتوانید از ابتلا به بیماری در امان باشید و سلامت خود را حفظ کنید.

پرینتایمیل

تغذیه مناسب برای جوش خوردن شکستگی استخوان

غذایی که می‌خورید تأثیر مهمی در سرعت جوش خوردن شکستگی شما دارد. بدن شما برای ترمیم شکستگی نیاز به کربوهیدرات، پروتئین، چربی، ویتامین، مواد معدنی و آب دارد.
 
اگر دچار شکستگی شده‌اید احتمالاً بسیار بی تاب و مشتاق هستید که شکستگی شما زودتر جوش بخورد. از عوامل مهم تأثیر گذار در سرعت جوش خوردن استخوان، نوع تغذیه است.      

 

به چه اندازه باید کالری مصرف کنیم؟

معمولاً مردم موقعی که فعالیتی ندارند نگران افزایش وزن خود می‌شوند. گرچه فعلاً به علت شکستگی و کم تحرکی متعاقب آن سطح فعالیت‌های بدنی شما کم شده است ولی بدن شما انرژی بیشتری مصرف می‌کند. این انرژی بیشتر صرف ترمیم شکستگی و آسیب‌های بافتی می‌شود. هرچه شدت و وسعت آسیب و شکستگی بیشتر باشد بدن شما به انرژی بیشتری برای ترمیم آن نیاز دارد.

 

به چه اندازه باید آب مصرف کنیم؟

روزی 8 لیوان یا دو لیتر آب برای بدن شما لازم است. اگر تا کنون در این حد آب مصرف نکرده‌اید الآن موقع آن است که به این توصیه عمل کرده و آن را برای خود عادت کنید. سوخت و ساز بدن شما افزایش پیدا کرده و کلیه‌های شما برای دفع مواد زائد ناشی از این سوخت و ساز به آب بیشتری نیاز دارند این آب برای بهبودی شما مورد نیاز است. صبر نکنید تا تشنه شوید و سپس آب بخورید چون وقتی تشنه شده‌اید بدن شما واقعاً آب زیادی را از دست داده است.

 

اشتها ندارم چه کنم؟

ممکن است در چند روز اول بعد از عمل جراحی اشتهای خود را از دست داده باشید. نگران نباشید بزودی بهتر می‌شوید ولی در این چند روز می‌توانید نیازهای غذایی خود را بیشتر از مایعات مقوی مثل سوپ و شیر و ماست تأمین کنید.

 

چه نوع غذایی باید مصرف کنم؟

بدن شما برای این که بتواند شکستگی را جوش دهد به مواد غذایی متفاوتی نیاز دارد.

مهم‌ترین این مواد که بیش از دیگر مواد غذایی در جوش خوردن شکستگی نقش دارند عبارتند از :

کلسیم: مهم‌ترین ماده ای که بدن شما برای سرعت دادن به جوش خوردن شکستگی استخوان به آن نیاز دارد کلسیم است. کلسیم جزء مهم سازنده استخوان است و 99 درصد کلسیم بدن شما در استخوان‌های شما است. بدن یک فرد عادی در حالت معمولی به روزی یک گرم یا به عبارت دیگر هزار میلی‌گرم کلسیم نیاز دارد. ولی الآن نیاز بدن شما به کلسیم بیشتر شده و شما به روزی 1500 میلی‌گرم کلسیم نیاز دارید.

پروتئین: استخوان از یک داربست پروتئینی مانند تار عنکبوت سه بعدی تشکیل شده که بر روی آن مواد معدنی (مهم‌ترین آن‌ها هیدروکسی آپاتیت است) حاوی کلسیم رسوب کرده است. پس پروتئین‌ها یکی از مواد مهم تشکیل دهنده استخوان‌ها هستند و بدن شما برای تسریع در جوش خوردن شکستگی به پروتئین بیشتر نیاز دارد. شما این پروتئین‌ها را می‌توانید از منابع گیاهی مانند غلات و حبوبات تأمین کنید. لبنیات و گوشت هم از منابع مهم تأمین پروتئین هستند.

در بین منابع حیوانی بهترین آن‌ها لبنیات کم چرب و ماهی است. گوشت مرغ هم مفید است. گوشت قرمز با این که پروتئین بالایی دارد ولی به علت عدم تعادلی که در سوخت و ساز کلسیم و فسفر ایجاد می‌کند برای استخوان خوب نیست و مسلماً می‌تواند جوش خوردن استخوان را به تأخیر بیندازد.

موادی مثل شکر، نمک، الکل، کافئین و گوشت قرمز، روغن جامد، شیر پرچرب، می‌تواند موجب ضعیف شدن استخوان و کند شدن روند ترمیم شکستگی استخوان شوند.

 

لیزین: لیزین یک نوع اسید آمینه است که نقش مهمی در جذب کلسیم به استخوان دارد. اکثر موادی که پروتئین زیادی دارند لیزین زیادی هم دارند مانند شیر کم چرب، ماهی، سویا، تخم مرغ و لوبیا. سیب و اسفناج هم سرشار از لیزین هستند.

ویتامین سی: این ویتامین نقش مهمی در ساخت کلاژن دارد و کلاژن هم جزء مهمی از داربست پروتئینی استخوان است پس ویتامین سی برای بهبود شکستگی استخوان ضروری است. ویتامین سی همچنین بهبودی زخم را هم سرعت می‌دهد. این ویتامین در مرکبات به وفور یافت می‌شود.

روی: روی ماده بسیار مهمی برای ترمیم بافتی است پس مصرف آن می‌تواند در ترمیم شکستگی هم موثر باشد. روی در اسفناج و کلم بروکلی به وفور یافت می‌شود.

ویتامین آ و سی و روی برای پیشگیری از عفونت بعد از عمل لازم هستند.

بورون: این ماده موجب کاهش دفع کلسیم و منیزیم از ادرار شده و موجب می‌شود تا کلسیم بیشتری در دسترس استخوان قرار گیرد. سیب، آووکادو و گردو، بورون زیادی دارند.

 

مواد مهم دیگر که در ترمیم بافت‌های آسیب دیده نقش مهمی دارند عبارتند از :

منیزیم: این ماده در اسفناج، کلم بروکلی یافت می‌شود.

ویتامین کا: این ویتامین در استخوان سازی دخالت می‌کند و در جوش خوردن شکستگی نقش مهمی دارد. ویتامین کا در کلم و کاهو و اسفناج یافت می‌شود.

سیلیکا: این ماده در پوست گوجه، خیار و فلفل سبز و قرمز یافت می‌شود.

 

مصرف چه موادی برای جوش خوردن شکستگی استخوان مضر است؟

موادی مثل شکر، نمک، الکل، کافئین و گوشت قرمز، روغن جامد، شیر پرچرب، می‌تواند موجب ضعیف شدن استخوان و کند شدن روند ترمیم شکستگی استخوان شوند.

کافئین: موجب افزایش دفع کلسیم از ادرار می‌شود.

شکر: موجب به هم خوردن تعادل فسفر و کلسیم می‌شود.

گوشت قرمز: به علت فسفر بالا موجب برداشت کلسیم از استخوان می‌شود.

نوشابه های گازدار: به علت کربنات و فسفر موجب برداشت کلسیم از استخوان می‌شوند. بعضی انواع نوشابه های گازدار کافئین هم دارند که تأثیر مخرب آن را بر استخوان بیشتر می‌کند.

شکلات: حاوی مقادیر زیادی کافئین و شکر است که هر دو این مواد برای استخوان مضرند.

روغن‌های جامد و شیر پرچرب: هر دو حاوی چربی‌های اشباع شده حیوانی هستند و هردوی آن‌ها برای استخوان مضرند.

داروهای ضددرد: سلول‌هایی که در بافت‌های آسیب دیده هستند موادی به نام پروستاگلاندین از خود آزاد می‌کنند. این مواد ایجاد درد می‌کنند و داروهای ضد درد ضد التهابی مانند آسپرین، بروفن، دیکلوفناک، سلکوکسیب و ... موجب مهار این مواد می‌شوند. از طرف دیگر پروستاگلاندین ها در ترمیم بافت‌های آسیب دیده هم مهم هستند. پس مصرف داروهای ضد درد می‌تواند بهبود بافت‌ها و جوش خوردن شکستگی استخوان‌ها را به تأخیر بیندازد. البته مصرف استامینوفن این تأثیرات را نداشته و موجب بروز مشکلی در جوش خوردن شکستگی نمی‌شود.

سیگار: سیگار کشیدن را قطع کنید. به طور قطع کسانی که سیگار می‌کشند شکستگی‌شان دیرتر جوش می‌خورد و احتمال جوش نخوردن استخوان آن‌ها بیشتر است. سیگار موجب کاهش جریان خون بافتی می‌شود و استخوان‌ها برای جوش خوردن نیاز به این جریان خون دارند.

در بین منابع حیوانی بهترین آن‌ها لبنیات کم چرب و ماهی است. گوشت مرغ هم

مفید است. گوشت قرمز با این که پروتئین بالایی دارد ولی به علت عدم تعادلی

که در سوخت و ساز کلسیم و فسفر ایجاد می‌کند برای استخوان خوب نیست

و مسلماً می‌تواند جوش خوردن استخوان را به تأخیر بیندازد

 

آیا کله پاچه برای جوش خوردن شکستگی استخوان مفید است؟

کله پاچه به علت بالا بودن میزان کلسترول از مواد غذایی مضر است. تأثیر این ماده غذایی در زود جوش خوردن شکستگی استخوان اثبات نشده است.

 

اجابت مزاج من کم شده است

در بسیار از افراد که به علت آسیب‌های بعد از ضربه تحرک کمی دارند یبوست ایجاد می‌شود. با مصرف میوه و سبزیجات به خصوص میوه های ملین مانند برگه زردآلو و انجیر می‌توان دفعات اجابت مزاج را بهتر کرد.

 

دیگر چه کاری می‌توانم بکنم تا شکستگی من زودتر جوش بخورد؟

حرکت دادن مرتب مفاصل بدن و تقویت عضلات اطراف استخوان‌ها تأثیر مهمی در زودتر جوش خوردن استخوان‌ها دارند. طبق دستورات پزشک معالج و تحت نظر یک فیزیوتراپ می‌توانید با انجام نرمش‌های مخصوص حرکات اندام‌های خود را بهتر کرده و قدرت عضلات اطراف استخوان‌ها را افزایش دهید.

 

به طور خلاصه چه بخورم و چه نخورم تا استخوان شکسته من زودتر جوش بخورد؟

یک رژیم غذایی متعادل و متنوع داشته باشید که بیشتر شامل لبنیات، حبوبات و میوه و سبزیجات باشد و از مصرف غذاهای شیرین، پر نمک، روغن جامد، الکل، قهوه و شکلات، گوشت قرمز، نوشابه های گازدار، غذاهای آماده، فراورده‌های گوشتی آماده و سیگار دوری کنید.

بخش تغذیه و آشپزی تبیان

پرینتایمیل

مقالات دیگر...

بیشتر بدانید ...

در ارتباط باشید ...

      

عضویت در خبرنامه پزشکی