دکتر دنیلی
دکتر دنیلی

تشخیص و حمایت پا

از ضرب‌دیدگی تا شکستگی

فرض کنید حین پیاده‌روی، پایتان به سنگ کوچکی گیر می‌کند و زمین می‌خورید و دیگر نمی‌توانید پایتان را تکان دهید. کم‌کم متوجه می‌شوید مچ‌تان در حال ورم کردن و کبود شدن است. از کجا می‌فهمید پایتان شکسته، پیچ‌خورده یا ضرب دیده است؟ اصلا این آسیب‌ها چه تفاوتی با هم دارند؟

 

 بد نیست بدانید تشخیص آسیب‌های وارد شده به مفصل و استخوان و عضلات که تحت عنوان شکستگی، ضرب‌دیدگی، دررفتگی، کوفتگی، رگ‌ به‌ رگ‌ شدن و... آنها را می‌شناسیم اصلا ساده نیست و نیاز به نظر پزشک دارد و نمی‌توانیم با یک نگاه ظاهری متوجه شویم که چه اتفاقی افتاده است.

دکتر مرتضی سلیمی، فیزیوتراپیست در گفت‌وگو با جام‌جم می‌گوید: دررفتگی همان خارج شدن سر استخوان از حفره مفصلی است که می‌تواند با پارگی و آسیب به رباط‌های نگهدارنده اطراف مفصل همراه باشد. دررفتگی معمولا در مفاصل لگن، قوزک، شانه، انگشتان و آرنج شایع‌ است و علائمی شبیه شکستگی دارد به طوری که در محل مفصل، بدشکلی هم دیده می‌شود. بهترین اقدام هنگام بروز دررفتگی مراجعه به یک متخصص ارتوپد است تا بدون آسیب به مفصل، استخوان در رفته را جا بیندازد. اگر جاانداختن مفصل در‌رفته بخوبی صورت بگیرد و در دوران نقاهت فشاری به مفصل وارد نشود پس از گذراندن یک تا دو هفته مفصل دررفته به حالت اولیه خود برمی‌گردد و جای نگرانی نیست.

دررفتگی را با پیچ‌خوردگی اشتباه نگیرید

به گفته دکتر سلیمی، برخلاف دررفتگی که به دلیل فشار بیش از حد روی مفصل ایجاد می‌شود، پیچ‌خوردگی معمولا آسیبی ورزشی است که بر اثر چرخش یا کشش ناگهانی و بیش از حد معمول عضو در سطح مفصل ایجاد شده و باعث کشیدگی یا پارگی رباط یا لیگامان‌های محافظ مفصل می‌شود. بد نیست بدانید در ورزش‌هایی مثل فوتبال، بسکتبال، دو، تنیس، ژیمناستیک و... بیشتر مفاصل پا در معرض پیچ‌خوردگی قرار می‌گیرند. علائم پیچ‌خوردگی تقریبا شبیه شکستگی است، اما نشانه‌های دیگری هم می‌تواند داشته باشد. به عنوان مثال، احساس گرما و تغییر رنگ پوست در ناحیه آسیب دیده از دیگر علامت‌هاست چون بافت‌ها و مویرگ‌ها به دلیل پارگی دچار خونریزی می‌شود. همچنین تکان‌دادن مفصل آسیب‌دیده درد را تشدید می‌کند. نباید فراموش کنید هر چه اقدامات درمانی پیچ‌خوردگی سریع‌تر شروع شود، شانس پیشگیری از درد مزمن و مشکلات مفصلی بیشتر خواهد بود که این اقدامات شامل استراحت، استفاده از کمپرس یخ و بانداژ کردن عضو آسیب‌دیده از سوی پزشک است. همچنین عضوی که دچار پیچ‌خوردگی شده است باید بعد از بانداژ بالاتر از سطح قلب قرار بگیرد. معمولا با رعایت این نکات مشکل در عرض چند روز حل می‌شود؛ مگر در موارد خاص که پیچ‌خوردگی آسیب‌های دیگری را به همراه داشته باشد و بیمار به جراحی و فیزیوتراپی نیاز پیدا کند.

رگ به رگ شدن؟

به گفته دکتر سلیمی، خیلی‌ها فکر می‌کنند رگ به رگ شدن همان پیچ‌‌خوردگی است در حالی که این آسیب‌ها کاملا با هم متفاوت است و تنها نقطه مشترکشان این است که تقریبا هر دو در گروه آسیب‌های ورزشی قرار می‌گیرد.

رگ به رگ شدن نوعی کشیدگی عضله یا همان ماهیچه است و زمانی روی می‌دهد که یک عضله بیش از محدوده طبیعی کشیده شده و رشته‌های عضلانی دچار پارگی شود. صدای پاره شدن عضله در زمان ورود ضربه، سفتی عضله درد تیرکشنده و بسیار شدید به ویژه هنگام لمس ناحیه آسیب دیده و ایجاد حفره یا برآمدگی در محل درد از جمله مهم‌ترین علائم رگ به رگ شدن است. باید بدانید مهم‌ترین راهکار درمانی استفاده از کمپرس یخ و قرار دادن عضو آسیب‌دیده بالاتر از سطح قلب است و بیمار به چند روز زمان نیاز دارد تا علائم برطرف شود.

روش‌های درمان ضرب‌دیدگی

وارد شدن ضربه به هر یک از بافت‌های نرم اعضای بدن که به دنبال آن پارگی مویرگ‌ها و تجمع خون یا به اصطلاح کبودی زیر پوست ایجاد شود، ضرب‌دیدگی نامیده می‌شود که معمولا با علائمی مثل درد، تورم و کبودی همراه است. به گفته دکتر سلیمی، بهترین اقدام برای درمان این آسیب قراردادن کمپرس یخ یا آب سرد روی ناحیه صدمه دیده است که باعث تسکین درد و تورم می‌شود.

شکستگی

به گفته دکتر سلیمی، شکستگی یا ترک‌خوردگی بر اثر از بین رفتن تداوم و پیوستگی استخوان‌های بدن ایجاد می‌شود و دو شکل متفاوت دارد؛ نوع اول شکستگی‌های باز که در آن پس از شکستگی، پوست بدن پاره می‌شود و متاسفانه احتمال وجود زخم، خونریزی و عفونت هم وجود دارد و نوع دوم شکستگی‌های بسته که در آن هیچ نشانه‌ای از بریدگی، پارگی و... روی پوست نیست. از طرفی در بیشتر شکستگی‌ها علائمی مثل تورم عضو (بلافاصله بعد از وقوع شکستگی رخ می‌دهد)، تغییر رنگ ناحیه آسیب‌دیده، درد شدید، از کار افتادن عضو آسیب‌دیده و... مشاهده می‌شود. حتی در شکستگی‌های شدید لبه‌های تیز استخوان شکسته شده باعث بریده شدن قسمتی از اندام و رگ‌ها شده و خونریزی را به همراه دارد.

نکته بسیار مهمی که در شکستگی‌ها باید به آن توجه کنیم تغییر شکل عضو شکسته است طوری که باعث کوتاه شدن و گاهی زاویه‌دار شدن استخوان بخش آسیب‌دیده می‌شود. این در حالی است که این تغییر شکل در ترک‌خوردگی یا موبرداشتن استخوان قابل رویت نیست و اندام آسیب دیده را باید با اندام سالم طرف دیگر مقایسه کرد. همچنین تغییر رنگ عضو شکسته شده معمولا دیرترین علامتی است که حدود یک ساعت پس از شکسته شدن استخوان ظاهر می‌شود و با رنگ پریدگی یا کبودی در محل شکستگی همراه است.

هنگامی که برای تشخیص شکستگی به پزشک مراجعه می‌کنید، متخصص برای اطمینان شما را به رادیولوژی ارجاع می‌دهد تا از عضو شکسته عکس بگیرید و سپس بر اساس نتیجه آن تصمیم به گچ گرفتن عضو یا جراحی آن می‌گیرد. البته با توجه به گچ‌های جدیدی که در داروخانه‌ها و بیشتر مراکز درمانی عرضه می‌شود، دیگر نگرانی سنگینی گچ‌های قدیم را هم نخواهید داشت. تا پیش از مراجعه به دکتر هم باید مراقب باشید و عضو شکسته‌شده را حرکت ندهید، چون می‌تواند به آسیب‌های بیشتر منجر شود و طول درمان ـ که در شرایط معمول شش تا هشت هفته است ـ به واسطه نیاز به جراحی افزایش یابد.

بعد از باز کردن گچ و اطمینان از جوش خوردن استخوان، پزشک استفاده از محافظ‌های طبی مثل مچ‌بند، انجام نرمش‌های تقویت‌کننده، ماساژ عضو آسیب‌دیده با آب نمک ولرم و... را به مدت چهار تا شش هفته توصیه می‌کند. در مواردی هم که نیاز به جراحی وجود داشته باشد، ممکن است استخوان‌های مصنوعی یا پلاتین مورد استفاده قرار بگیرد.

توصیه‌های طلایی

خیلی‌ها بعد از این‌که بر اثر یک سانحه دچار آسیب می‌شوند توجه چندانی به آن ندارند و حتی به پزشک هم مراجعه نمی‌کنند، چون براین باورند با کمی استراحت، کمپرس یخ، بستن عضو آسیب دیده با باندهای کشی موجود در داروخانه‌ها و حتی استفاده از درمان‌های خانگی توصیه‌شده از سوی قدیمی‌ترها مثلا ماساژ و بستن محل آسیب بازرده تخم مرغ و زردچوبه و... مشکل حل خواهد شد، اما به گفته دکتر سلیمی گاهی اوقات این باور اشتباه به آسیب‌های جدی استخوان، مفصل یا عضله منجر می‌شود و فرد تا مدت‌ها با صدمه وارده دست و پنجه نرم می‌کند در حالی که اگر هنگام بروز آسیب به پزشک مراجعه می‌کرد و تحت درمان قرار می‌گرفت دچار عوارض ناشی از آن نمی‌شد. مثلا بسیاری از افراد که دچار آسیب مچ دست یا پا می‌شوند احتمال شکستگی را ناچیز می‌دانند و چند روز بعد از اقدامات خودسرانه و بهبود نیافتن و بدتر شدن وضعیت‌ خود به پزشک مراجعه می‌کنند که کار از کار گذشته و یک شکستگی ساده که با گچ گرفتن درمان می‌شد نیاز به جراحی و جلسات متعدد فیزیوتراپی دارد. پس توصیه می‌کنیم در صورت بروز کوچک ترین آسیب به مراکز درمانی مراجعه کنید تا دچار دردسر نشوید و سلامت‌تان به دلیل سهل‌انگاری‌های بی‌مورد به خطر نیفتد.

پریسا اصولی ‌/‌ جام‌جم

 

پرینتایمیل

افزایش احتمال شکستگی در افراد چاق

 یک مطالعه جدید نشان داده افراد چاقی که نیاز به جراحی‌های کاهش وزن پیدا می‌کنند چه قبل و چه بعد از جراحی در معرض بیشتر شکستگی استخوان هستند. این مطالعه در مجله BMJ منتشرشده است. محققان میگویند در هر بیمار چاق پزشک باید بررسی‌های لازم برای اندازه‌گیری تراکم استخوان را انجام دهد.

این مطالعه که بر روی بیش از 38 هزار فرد چاق و 126 هزار فرد معمولی در کانادا صورت گرفت نشان داد که در افرادی که به علت چاقی تحت عمل جراحی قرارگرفته‌اند احتمال شکستگی 10 درصد بوده درحالی‌که این میزان در افراد معمولی 6 درصد گزارش‌شده است. چهار سال بعد از جراحی کاهش وزن احتمال شکستگی استخوان در گروه موردمطالعه به 4 درصد رسیده درحالی‌که این میزان در افراد معمولی 2 درصد برآورد شد.

محققان میگویند این احتمال بالای شکستگی می‌تواند به علت وزن بالای شخص و بالا بودن میزان شیوع دیابت در افراد چاق باشد. بعد از جراحی‌های کاهش وزن هم به علت احتمال بالای کمبود ویتامین، شیوع شکستگی در این افراد همچنان بالای حد نرمال جامعه است.

 

منبع: ایران ارتوپد

پرینتایمیل

چرخش پنجه پا به داخل: درمان و علت (1)

چرخش پنجه پا به داخل (MTA) نوعی تغییر شکل غیرطبیعی پا است که شایع می‌باشد. این تغییر شکل ممکن است، در حدود هفت درصد از نوزادان تازه متولدشده اتفاق بیافتد. در MTA، لبه بیرونی پنجه پا به سمت داخل منحرف می‌شود و دیگر پا صاف و کشیده نخواهد بود. این حالت می‌تواند در یک یا هردو پا ایجاد شود. علت متاتارس ادوکتوس (MTA)  ناشناخته است. گفته می‌شود این حالت می‌تواند نتیجه وراثت و به‌صورت مادرزادی پدید آید و یا به‌سادگی ممکن است در اثر قرارگیری نوزاد در موقعیت نامناسب در رحم مادر، این تغییر حالت ایجادشده باشد. در بسیاری از نوزادان مبتلا به چرخش پا، بدون نیاز به اقدام خاصی، این حالت تا شش‌ماهگی برطرف می‌شود. اما در موارد شدید ممکن است نیاز به مداخلات درمانی وجود داشته باشد.

چرخش پنجه پا به داخل چیست؟


چرخش پنجه پا به داخل، که تحت عنوان "واروس متاتارس" نیز شناخته می‌شود، تغییر شکل پا در نوزادان متولدشده است که می‌تواند شایع باشد. در این وضعیت نیمه جلویی پا و یا پنجه پا به سمت داخل چرخش خواهد داشت. این بدشکلی غیرطبیعی می‌تواند "انعطاف‌پذیر" (می‌توان تا حدودی با دست پا را صاف نمود) و یا "غیر انعطاف‌پذیر" (نمی‌توان با دست پا را صاف کرد) باشد.

علت‌ها و دلایل چرخش پنجه پا به داخل


علت چرخش پنجه پا به داخل شناخته‌شده نیست. تقریباً در هر 1000 تا 2000 تولد، یک نفر به این عارضه مبتلا می‌شود. نوزادان متولدشده با ادوکتوس به‌ندرت به درمان نیاز پیدا می‌کنند. بااین‌حال در این افراد شانس ابتلا به دیسپلازی ران (DDH) افزایش می‌یابد. در این بیماری مفصل ران دچار اختلال می‌شود. در این حالت ممکن است سر استخوان ران (فمور) به سمت داخل و یا خارج لیز خورده و از جایگاه خود خارج شود. زیرا که عمق حفره مفصل کم شده و دیگر قادر به نگهداری سر استخوان نمی‌باشد.

تشخیص چرخش پنجه پا به داخل


تشخیص چرخش پنجه پا به داخل از طریق معاینات فیزیکی و مشاهده علائم خاص می‌باشد:

  • موقعیت پا نسبت به ساق پا به سمت داخل چرخش خواهد داشت.
  • خطوط کناره پا نسبت به خط فرضی وسط پا، یک قوس محدب و یک قوس مقعر تشکیل خواهند داد.
  • در وضعیت چرخش پنجه پا به داخل ممکن است، قوس پا بیشتر به نظر برسد.
  • معمولاً بین انگشت شست پا و انگشتان دیگر یک فاصله‌ای ایجاد می‌شود.

تشخیص‌های افتراقی

  • چرخش داخلی پا یا اینتوینگ (In-Toeing)
  • انته ورژن ران (چرخش ران به سمت داخل)(Anteversion)
  • پیچ‌خوردگی داخلی استخوان ساق
  • پا چنبری

منبع: painacademy

پرینتایمیل

چرخش پنجه پا به داخل: درمان و علت (2)

درمان چرخش پنجه پا به داخل


نوع درمان چرخش پنجه پا به داخل بر اساس شرایط فرزند شما، توسط پزشک تعیین می‌شود، برای درمان عوامل مختلفی مدنظر قرارگرفته می‌شود، از قبیل:

  • سن، سلامت عمومی و سابقه پزشکی فرزند شما
  • میزان و شدت بیماری
  • واکنش فرزند شما نسبت به داروها، روش‌ها و فرایندهای درمانی
  • انتظارات پزشک از شرایط فرزند شما
  • نظر و ترجیحات شما

هدف از درمان، بازگرداندن موقعیت پا به حالت طبیعی و صاف کردن قسمت جلوی پا می‌باشد. گزینه‌های درمانی برای نوزادان متفاوت است و ممکن است شامل موارد زیر گردد:

  • تحت نظر قرار دادن نوزاد، در کسانی که پنجه پای آن‌ها نرم یا انعطاف‌پذیر است.
  • کشش و یا درمان‌های دستی منفعل
  • گچ گرفتن پا
  • عمل جراحی

تمرینات کششی

مطالعات نشان داده که چرخش پنجه پا به داخل می‌تواند خودبه‌خود (بدون نیاز به درمان) در اکثر کودکان مبتلا برطرف گردد.

پزشک یا تیم درمانی کودک شما ممکن است تمرینات دستی خاصی را به شما آموزش دهند، تا  هنگام تعویض پوشک فرزند خود، بتوانید آن‌ها را انجام دهید. ممکن است توصیه‌هایی در خصوص تغییر موقعیت خواب کودک به شما داده شود. ممکن است به شما پیشنهاد گردد که کودک خود را به پهلوها بخوابانید. تمرینات کششی نیز می‌توانند مفید باشند. با ورزش دادن پای کودک، عضلاتی که باعث چرخش پا شده‌اند، ممکن است خودبه‌خود تحریک شوند.

تمرین‌ کششی زیر توصیه می‌شود:

  • اولین گام در کشش مؤثر پای کودک شما، گرفتن صحیح پا در دستان شما است. با یک دست پای کودک خود را نگه‌دارید به‌نحوی‌که، انگشت شست شما در لبه خارجی پا و انگشت اشاره در زیر پاشنه و سمت لبه داخلی پا باشد. از دست چپ خود برای نگه‌داشتن پای راست کودک و از دست راست خود برای نگه‌داشتن پای چپ کودک استفاده نمایید.
  • در مقابل از دست دیگر خود کمک گرفته و انگشت شستتان را زیر پنجه پای کودک قرار دهید. انگشت شست شما باید تمام انگشتان پای کودک را تحت پوشش قرار دهد. انگشته اشاره را بر روی پنجه کودک قرار دهید. درواقع انگشتان پای کودک شما بین انگشت شست و اشاره شما قرار می‌گیرند. به‌آرامی به میزان کمی، کف پای کودک خود را خم‌کنید.
  • سپس پنجه پای کودک خود را به‌آرامی و به‌صورت افقی به سمت بیرون هل دهید. این تمرین را 15 بار تکرار کنید.

تثبیت یا گچ گرفتن پا

اگر تغییر شکل پا پس از شش الی نه ماه همچنان ادامه داشته باشد، ممکن است پزشک استفاده از قالب گچی، دستگاه‌های ارتوتیک (تثبیت‌کننده پا) یا کفش‌های اصلاحی را تجویز کند. نوزاد برای شش تا 12 هفته از قالب گچی استفاده خواهد کرد، که هر دو هفته یک‌بار تعویض می‌شود. ممکن است، گچ تا زانو و یا بالای استخوان ران امتداد یابد، در این حالت زانوی نوزاد در یک موقعیت خمیده قرار می‌گیرد. هنگامی‌که موقعیت پا اصلاح شد، استفاده از کفش‌های مخصوص ممکن است لازم باشد، تا از عود مجدد چرخش پا جلوگیری به عمل آید. اگر درمان موفقیت‌آمیز باشد، کودک می‌تواند از کفش‌های معمولی استفاده نماید.

گچ‌های درازمدت پا چه چیزهایی هستند؟

گچ‌های درازمدت پا معمولاً از قسمت بالای ران شروع شده و تا انتهای پا امتداد می‌یابند. از این گچ‌ها برای شکستگی ران، زانو و یا پایین پا استفاده می‌شود. همچنین از آن‌ها می‌توان در دررفتگی‌های زانو استفاده کرد.  بعد از عمل جراحی پا یا زانو نیز از آن‌ها می‌توان استفاده نمود.

نکاتی پیرامون مراقبت از گچ‌ها

  • گچ را تمیز و خشک نگه‌دارید.
  • وجود ترک و یا شکستگی در گچ را بررسی کنید.
  • لبه‌های گچ باید صاف گردند، تا از ایجاد خراش بر روی پوست جلوگیری به عمل آید.
  • از واردکردن اشیاء به داخل گچ به‌منظور خاراندن ناحیه زیر گچ خودداری کنید.
  • از یک سشوار استفاده کرده و تنظیمات آن را روی هوای سرد قرار دهید، مناطق تحریک‌شده پوست را سرد کنید تا خارش پوست متوقف شود. هرگز از هوای گرم برای زیر گچ استفاده نکنید.
  • از قرار دادن پودر یا لوسیون در زیر گچ اجتناب ورزید.
  • هنگام غذا خوردن کودک گچ را بپوشانید تا از ورود خرده‌های مواد غذایی به زیر گچ جلوگیری به عمل آید.
  • از ورود اسباب‌بازی‌های یا اشیاء کوچک به داخل گچ جلوگیری به عمل‌آورید.
  • برای کاهش تورم می‌توانید گچ را بالاتر از سطح قلب نگه‌دارید.

عمل جراحی

گاهی اوقات، اگر بیماری دیر تشخیص داده شود و یا به درمان‌های معمول پاسخ ندهد، ممکن است به جراحی نیاز باشد. یک جراح ارتوپد می‌تواند اطلاعات لازم و گزینه‌های درمانی دیگر را به شما ارائه دهد.

چشم‌انداز بلندمدت کودکان مبتلا به چرخش پنجه پا به داخل


چرخش پنجه پا به داخل یک مشکل شایع است که می‌تواند اصلاح شود. صرف‌نظر از میزان چرخش پنجه پا به سمت داخل، شروع درمان بلافاصله پس از تولد، چشم‌انداز بهبودی فرزند شما را افزایش می‌دهد.

چرخش پنجه پا به داخل در بزرگ‌سالان


درمان و مدیریت چرخش پنجه پا به داخل در بزرگ‌سالان بسیار دشوارتر است. اگر قوس پای بیماری نیز زیاد باشد، شرایط درمان بدتر می‌شود.

تظاهرات بالینی چرخش پنجه پا به داخل در بزرگ‌سالان می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

 تغییر شکل زیاد شست پا (پینه پا)، شکستگی مفاصل، آرتروز غیر تروماتیک مفاصل در انگشتان دوم و سوم، اگزوستوز خلفی مفاصل (ایجاد زائده‌های استخوانی)، سندرم گیر افتادگی عصب پرونئال، درد در لبه خارجی پا، بی‌ثباتی مچ پا و آسیب تاندون پرونئال. با توجه به این‌که بر لبه خارجی پا فشار بیشتری وارد می‌شود، نیمه جانبی و مچ پا در برابر فشارهای مزمن بیشتر آسیب‌پذیر خواهند شد. در بیماران مبتلا به چرخش پنجه پا به داخل لبه جانبی پا، مچ پا، زانو و ران ممکن است دردناک (سندروم ایلیوتیبیال باند) شوند. در پاهایی که دچار چرخش به داخل شده‌اند (پرونیشن پا) یا پاهایی که کفشان صاف است، علائم و شرایطی مانند درد قوس داخلی پا و آسیب تاندون تیبیال خلفی، می‌تواند ساختار مچ و قسمت میانی پا را تغییر دهد.

 

منبع: painacademy

پرینتایمیل

برای مراقبت از پاها چه باید بکنیم؟

 نظافت پاها

1- شستشوی پاها: هر روز پاها، بخصوص لای انگشتان پا را با آب ولرم بشویید.

2- کوتاه کردن ناخن ها: وقتی ناخن ها نرم باشند، کوتاه کردن آنها آسان تر است. برای این کار می توانید قبل از کوتاه کردن ناخن ها، به مدت 20 تا 30 دقیقه پاها را در یک ظرف آب گرم قرار دهید و یا بعد از حمام کردن ناخن ها را کوتاه کنید. هنگام کوتاه کردن ناخن های پا دقت کنید:


* لبه ناخن ها را گرد نکنید و بگذارید به شکل صاف بمانند.

* ناخن ها را خیلی از ته کوتاه نکنید؛ زیرا باعث زخم شدن ناخن می شود.

3- چرب کردن پاها: بعد از شستشوی پاها بهتر است با استفاده از وازلین یا سایر کرم های نرم کننده، پوست پا و بخصوص پاشنه پا را چرب کنید.

 

پوشش پاها

1- جوراب: جوراب های نخی بپوشید. کش جوراب نباید سفت باشد و بهتر است ساق آن بالاتر از برآمدگی مچ پا قرار گیرد.

2- کفش: کفشی بپوشید که پاهای شما را حفاظت کند و از سر خوردن و افتادن جلوگیری کند.

کفشی مناسب است که:

* پا در آن راحت باشد. بین نوک انگشت بزرگ پا و نوک کفش، حدود یک سانتی متر فاصله باشد.

* رویه کفش، تمام عرض پا را بپوشاند؛ اما به پا فشار نیاورد.

* پاشنه کفش پهن بوده و بلندی آن بیشتر از 3 سانتی متر نباشد.

* پا در آن غرق نکند؛ مثل کفش های چرمی و یا گیوه های نخی.

* کف آن لیز نباشد.

3- دمپایی: یکی از حوادث شایع در منزل، فرو رفتن اجسام نوک تیز یا برنده در کف پاست؛ که می تواند موجب زخم یا سوراخ شدن کف پا شود. بنابراین بهتر است در منزل و روی فرش نیز دمپایی بپوشید. دمپایی باید کاملا اندازه پا باشد. با پوشیدن دمپایی های گشاد و یا دمپایی های کوچک که پا به طور کامل در آن قرار نمی گیرد ، احتمال زمین خوردن بیشتر می شود. دمپایی های انگشتی به خوبی پا را محافظت نمی کنند و مناسب نیستند. همچنین دمپایی ابری روی سرامیک ، کاشی و یا سنگ به خصوص اگر سطح زمین خیس باشد، بسیار لیز و خطرناک است و باید از پوشیدن آنها اجتناب کرد.

ماساژ پاها

در هنگام استراحت پاها را ماساژ دهید. این کار به افزایش جریان خون و کاهش ورم پاها کمک می کند و خستگی پا را از بین می برد.

 

برای انجام ماساژ پاها، روی یک صندلی کوتاه بنشینید و مانند تصویر، تمام قسمت های کف پا ، رویه پا ، پاشنه پا و انگشتان پا را به آرامی ماساژ دهید.

 

 

 

 

 

دست را مشت کنید و با برجستگی انگشتان، کف پا را به صورت چرخشی ماساژ دهید.

 

 

 

 

 

با دو دست پا را بگیرید و با حرکت چرخشی انگشتان ، رویه پا را ماساژ دهید.

 

 

پاشنه پا را با دست گرفته و به صورت چرخشی حرکت دهید.

 

 

 

به آرامی انگشت شست دست را ، از مچ پا تا روی هر یک از انگشتان پا بکشید.

 

 

پا را با دو دست بگیرید و به سمت کف و رویه پا فشار دهید. مثل حالتی که می خواهید تکه ای نان خشک را از وسط بشکنید

 

 

 هر یک از انگشتان پا را به ملایمت بکشید و بچرخانید. در پایان پا را بین دو دست نگهدارید.

 

 

توجه:

 

* در صورت وجود برآمدگی های گوشتی و میخچه در پا، از دست کاری آن ها خودداری کرده و برای درمان به پزشک مراجعه کنید. این برآمدگی ها، به علت فشار کفش ایجاد می شوند. حتی پس از درمان میخچه توسط پزشک چنانچه کفش شما مناسب نباشد دوباره میخچه ایجاد خواهد شد. بنابراین بهترین کار انتخاب کفش مناسب است.

 

* گاهی تغییراتی که در پاها ایجاد می شود به دلیل سایر بیماری ها است. به عنوان مثال ورم پاها، زخمی که خود به خود به وجود آمده و یا زخمی که خوب نمی شود، می تواند نشانه بیماری در سایر قسمت های بدن باشد. پس در صورت مشاهده این تغییرات به پزشک مراجعه کنید.

 

 

پرینتایمیل

مقالات دیگر...

بیشتر بدانید ...

در ارتباط باشید ...

      

عضویت در خبرنامه پزشکی