دکتر دنیلی
دکتر دنیلی

تشخیص و حمایت پا

اقدامات لازم درمانی صافی کف پا

   بیشتر کودکان دارای کف پای بدون علامت هستند کودکان نسبت به بزرگسالان مفاصل شل‌تری دارند و با افزایش سن در کودکان مفاصل آنها سخت می شود و در اکثر آنها قوس کف پا ایجاد می‌شود ولی در صورت کمی قوس کف پا پس از ۱۰ سالگی بایدبرای درمان کف پای صاف  به پزشک مراجعه شود.

 این کودکان از نظر حرکتی مشکلی ندارند و فاقد هرگونه علامتی هستند.

کودکان مبتلا به شلی در مجموعه استخوانی و لیگامانی هستند و در سن شیرخواری تجمع چربی در محل قوس طولی کف پا ظاهر می‌شود و پا را صاف‌تر نشان می‌دهد.

حدود ۲۰ درصد افراد بالغ دچار صافی کف پا هستند. در این وضعیت قوس پا در یک یا هر دو پا صاف است. این در حالی است که این قوس طبیعی در بیشتر افراد، فضائی در قسمت داخلی پا را شامل می‌شود. البته ارتفاع این قوس در افراد مختلف فرق می‌کند.

 این قوس در ۳ تا ۱۰ سالگی کم‌کم ایجاد می‌شود. هر پای انسان از ۲۶ استخوان تشکیل شده که از طریق ۳۳ مفصل و تعدادی ماهیچه، تاندون و رباط کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. چگونگی قرار گرفتن این مجموعه در کنار هم قوس‌های استخوانی را تشکیل می‌دهند. این قوس‌ها قابل ارتجاع است و وزن بدن را میان ساق و پا توزیع می‌کنند و نقش مهمی در چگونگی راه رفتن دارند و مانند اهرم‌های محکمی برای حرکت عمل می‌کنند.

 

انواع مختلف صافی کف پا

بیشتر کودکان دارای کف پای بدون علامت هستند. کودکان نسبت به بزرگسالان مفاصل شل‌تری دارند و با افزایش سن در کودکان مفاصل آنها سخت می شود و در اکثر آنها قوس کف پا ایجاد می‌شود.

 رباط‌های شل در محل پاشنه یا انگشتان باعث پیچ‌خوردگی و جلوی پا نسبت به خارج منحرف می‌شود. این حالت دو طرفه و شایع‌ترین دلیل صاف بودن کف پای کودکان است.

 فشار زیاد روی پا

 اعمال فشار زیاد و مداوم روی پا نیز موجب صافی کف پا می‌شود به عنوان مثال؛ پوشیدن کفش‌های تنگ و پاشنه‌دار به زردپی (آشیل) فشار می آورد و باعث از بین رفتن قوس کف پا می‌شود.

افراد مبتلا به بیماری‌های سیستم عصبی ماهیچه‌ای مانند فلج مغزی و عضلانی به دلیل ضعف عضلانی دچار صافی کف پا می‌شوند. عواملی هم مانند چاقی، دیابت، بارداری، بالا رفتن سن و آسیب‌های وارد به پا باعث فرسودگی رباط‌ها می شود و بتدریج رباط‌ها حمایت قوس کف پا را کم می‌کنند.

علائم بالینی

 صافی کف پای علامت ‌دار به دو صورت قابل انعطاف و سخت تقسیم می‌شود. نوع قابل انعطاف صافی کف پا به گونه‌ای است که در زمان ایستادن، وزن بدن روی پا قرار می‌گیرد و کف پا صاف است و وقتی فرد می‌نشیند قوس کف پا برطرف می‌شود.

کوشانفر گفت: نوع سخت صافی کف پا به گونه‌ای است که قوس کف پا در هرحالت نشسته و یا ایستاده صاف و سخت است.

تشخیص کف پای صاف

 ساده‌ترین روش تشخیص آزمایش جای پای خیس است. به این شکل که کف پا را با آب خیس کنید و در روی یک سطح صاف بایستید. اثری که از پا روی سطح باقی می‌ماند، هر چه کامل‌تر باشد نشان‌دهنده صاف‌تر بودن کف پا است.

کف پای معمولی با قوس زیاد با سطح تماس پیدا نمی‌کند. از جلوی پا به پاشنه خطی رسم کنید. چنانچه پهنای خط با جلوی پا یکی باشد کف پا صاف و اگر خط نصف پهنای جلوی پا باشد، قوس کف پا طبیعی است.

در افرادی که کف پای صاف قابل انعطاف دارند، قوس کف پا را زمانی می‌توان مشاهده کرد که فرد روی انگشتان پا بایستید، ولی در افرادی که کف پای صاف سخت دارند با قرار گرفتن پا روی انگشت نمی‌توان قوس کف پا را مشاهده کرد.

 کفش‌ها را روی میز صاف قرار دهید و از پشت به آنها نگاه کنید. کف پای صاف باعث خوردگی قسمت داخلی پاشنه پا می‌شود و قسمت بالای کفش به سمت داخل پاشنه خمیده می‌شود.

 با پاهای موازی بایستید و از فردی بخواهید از پشت پا شما را نگاه کند. خودتان هم می‌توانید در آینه پاهای خود را نگاه کنید. در حالت عادی فقط انگشتان کوچک پا از پشت قابل رویت است، ولی چنانچه کف پا صاف باشد، انگشت سوم و چهارم پا را نیز می‌توان دید. پاهای صاف به طور معمول به دلیل افتادگی بزرگ‌تر و پهن‌تر از پاهای معمولی هستند.

 اقدامات لازم درمانی

 اقدامات درمان صافی کف پا معمولی به علت نداشتن علائم محافظه‌کارانه است و تشخیص قطعی صافی کف پا تا ۶ سالگی مقدور نیست.

 چنانچه سائیدگی غیرعادی در کفش دیده شود یا در اثر فعالیت فیزیکی درد به وجود آید، اغلب علائم با یک کفی طبی برطرف می شود.

نوع تقویت‌کننده قوس کف پا که در کفش قرار می‌گیرد به نوع تجویز پزشک بستگی دارد. صافی کف پا گاهی اوقات با یک کفی داخل کفش قابل درمان است.

کوشانفر استراحت و پرهیز از فعالیت‌های شدید، برخی ورزش‌های کششی برای کاهش درد کف پا و استفاده از داروهای مسکن غیراستروئیدی مانند ایبوبروفن را نیز برای کاهش درد ناشی از صافی کف پا موثر دانست و گفت: در تشخیص قطعی کف پای صاف اغلب پزشک متخصص کودکان و پزشک جراح ارتوپدی کودکان نیز ابتدا پا و قوزک پا و وضعیت آنها را در زمان ایستادن و راه رفتن بررسی می‌کنند.

 گاهی اوقات صافی کف پا مربوط به قسمت بالائی پا زانو و ران‌ها است که مورد بررسی قرار می‌گیرد و گاهی اوقات آزمایش خون و رادیوگرافی و MRI نیز در صورت لزوم توصیه می‌شود.

درمان صافی کف پا

اگر کودک‌تان، درد و یا مشکلی در راه رفتن ندارد، هیچ درمانی لازم نیست. کودک ممکن است پابرهنه راه برود، بدود و یا بپرد، بدون آن که کف پای صافش بدتر شود. در کودکان بزرگ تر و بالغین، کف پای صاف انعطاف پذیری که درد و یا مشکلی در راه رفتن ندارد، نیازی به درمان ندارد.   اگر شما دارای کف پای صاف انعطاف پذیر هستید و درد دارید، نکات زیر را مد نظر قرار دهید: کفش های مخصوص و کفش هایی که قوس پا را حفظ می کنند، بپوشید. اگر کف پا سفت شده و دردناک می باشد، نیاز به درمان دارد. درمان هم بستگی به علت کف پای صاف دارد. برای پیوستگی قوزک پا، درمان شامل استراحت می باشد. اگر با استراحت، درد کاهش نیابد، عمل جراحی مورد نیاز است. جراحی، آخرین مرحله درمانی برای این افراد می باشد. افرادی که جراحی می کنند، غالبا درد پایشان بهبود می یابد.

در موارد شدید، عمل جراحی ممکن است به صورت ترمیم تاندون و یا پیوستگی برخی مفاصل پا در موقعیت مناسب انجام شود. کف پای صاف در بالغین با استفاده از داروهای ضد درد، اورتوتیک ها (وسایل و تجهیزات حفاظت کننده استخوان) و در بعضی مواقع با عمل جراحی درمان می شود (ارتوتیک ها در شکل مقابل نمایش داده شده اند) ورزش های کششی نیز از آنجایی که تاندون ها را می کشند، ممکن است مفید باشند.

پرینتایمیل

قبل از پوشیدن صندل باید ...

فصل تابستان و بهار، فصلی است که بسیاری از خانم ها و آقایان، به فکر پوشیدن صندل می‌افتند.

قبل از پوشیدن صندل به نکات زیر توجه کنید :

 پاهایتان را ضدعفونی کنید:

برای این کار درون یک تشت آب بریزید. سپس چند قطره روغن درخت چای در آن بچکانید. این روغن خاصیت ضدعفونی‌کننده‌ دارد. شما می‌توانید این روغن را از عطاری‌ها و یا داروخانه‌ بخرید.

سپس پاهای‌تان را با یک صابون ملایم بشویید.

در نهایت لابه‌لای انگشتان پاهای تان را خشک کنید تا چرک و رطوبتی بین انگشتان‌ پاهایتان باقی نماند که باعث ایجاد قارچ شود.

 

پوست پاهایتان را اسکراب کنید:

یعنی پوست مرده و ضخیم شده را از روی پاهایتان پاک کنید. این پوسته‌های مرده معمولا در قسمت قوزک پا، پاشنه پا و روی انگشت کوچک پا وجود دارند.

برای خلاصی از شر این پوست مرده کافی است وقتی در حمام هستید، یک برس مخصوص این کار را روی پوست پاهایتان بکشید یا از سنگ پا استفاده کنید (خیلی محکم نکشید).

شما می‌توانید همین کار را برای پوست ضخیم شده ی زانوهایتان نیز انجام دهید.

 

پاهایتان را با یک ماسک مرطوب کنید:

برای تهیه این ماسک، چهار قاشق غذاخوری عسل را با دو قطره آب‌لیموی تازه مخلوط کنید. این ماسک را روی پوست پاهایتان بمالید.

عسل با داشتن (هامکتانت) پوست پاهای شما را مرطوب می‌کند. لیمو با داشتن اسیدسیتریک و اسیدلاکتیک می‌تواند پوسته‌های مرده ی پای شما را از بین ببرد و در واقع یک اسکراب طبیعی به شمار می‌رود.

پس از این کار، پاهایتان را خوب بشویید و بقایای این ماسک و پوسته‌های اضافی جدا شده را از پاهایتان پاک کنید.

 

ناخن پاهایتان را کوتاه و مرتب کنید:

فراموش نکنید برای چیدن ناخن پاها و به‌خصوص کوتاه کردن ناخن شست پا، حتما باید ناخن ها مرطوب باشند. بهترین زمان برای این کار وقتی است که از حمام بیرون آمده اید.

تلاش کنید ناخن پاهایتان را طوری کوتاه کنید که زاویه 45 درجه در گوشه‌های ناخن وجود داشته باشد.

بهتر است ناخن‌هایتان را به اندازه‌ای کوتاه کنید که نوک آن از نوک انگشتان شما بلندتر نباشد.

با یک سوهان لبه‌ها و گوشه‌های ناخن ها را گرد کنید تا در گوشت پاهایتان فرو نروند. اگر این کار را انجام ندهید، باعث رشد ناخن زاید از بغل ناخن اصلی خواهید شد. برای سوهان زدن ناخن پاهایتان، سوهان را از طرفین به سمت مرکز ناخن بیاورید و حرکت رفت و برگشتی انجام ندهید.

 

پاهایتان را چرب کنید:

برای این کار کافی است یک وازلین طبی بخرید و آن را روی پوست تمام قسمت های پاهایتان بمالید. گاهی اوقات در اثر فشار کفش، پاهای شما زخمی است و خارش این زخم‌ها باعث بدتر شدن آنها می شود.

برای اینکه این زخم‌‌ها بهبود یابند، پیوسته آنها را چرب نگه دارید، چون خشک شدن آنها احساس خارش را تشدید می‌کند و زخم‌های شما هر روز در اثر خاراندن بدتر خواهند شد.

دکتر گلرخ ثریا

هفته نامه سلامت

پرینتایمیل

داغ شدن و سوزش پاها

داغ شدن پاها می تواند در اثر آسیب اعصاب پا باشد. برخی مواقع، پاهای داغ ممکن است درد هم داشته باشد و نگذارد خوب استراحت کنید.

در شرایط خاص، پای داغ ممکن است با احساس سوزن سوزن شدن (گزگز) و یا بی حسی پاها همراه باشد.

 

پاهای داغ (burning feet) با نام های مور مور شدن پا و یا احساس خارش و سوزش در پا نیز شناخته می شود.

 

علل داغی پا

پای داغ می تواند در اثر آسیب عصب ناشی از بیماری دیابت، قرار گرفتن در معرض مواد سمی خاص، مصرف الکل، کمبود یکی از ویتامین های گروه B و ایدز ایجاد شود.

- خستگی پاها

- پای ورزشکار : نوعی عفونت قارچی در پوست پا است.

- بیماری شارکو ماری توث : اختلال ارثی که بر اعصاب دست ها و پاها تاثیر دارد.

- نارسایی مزمن کلیه (اورمی)

- سندرم درد منطقه ای مرکب (Complex regional pain syndrome) : درد مزمن ناشی از عمکرد بد سیستم عصبی

- نوروپاتی دیابت : آسیب اعصاب در اثر بیماری دیابت

- ایدز و ویروس HIV

- کم کاری تیروئید

- سندرم تونل قوزک پا (Tarsal tunnel syndrome) : فشار غیرطبیعی بر اعصاب پا

- کم خونی ناشی از کمبود ویتامین B12 و B6

- مصرف الکل

- بیماری لایم ( Lyme disease) : عفونت باکتریایی که توسط نیش یک انگل در بدن پخش می شود.

- نوروپاتی آمیلوئید

برخی افراد هفته ها و یا ماه ها بعد از عمل جراحی بای پس معده، احساس داغ شدن پا را دارند

 

- عوارض داروها از قبیل: داروهای شیمی درمانی، مصرف بیش از اندازه ویتامین B6، داروهای HIV، ایزونیازید (داروی سل)، آمیودارون (دارویی برای درمان ضربان قلب نامنظم)، متفورمین (داروی دیابت) و غیره.

- مسمومیت با فلزات سنگین از قبیل: سرب، جیوه و آرسنیک

- واسکولیت : هنگامی که سیستم ایمنی اشتباها به عروق خونی حمله کند و باعث التهاب عروق خونی شود.

- سارکوئیدوز : التهاب گره های لنفاوی، ریه ها، کبد، چشمان، پوست و دیگر بافت ها

- سندرم گیلن باره : هنگامی که بدن اشتباها با سیستم ایمنی مبارزه کند و باعث التهاب اعصاب و ضعف عضلات شود.

- بیماری های مربوط به شریان ها : گردش خون ضعیف در پاها ممکن است باعث درد، مورمور شدن و داغ شدن پا گردد.

- ادم و یا حبس آب در بدن

- افزایش فشار خون

- برخی افراد هفته ها و یا ماه ها بعد از جراحی bypass معده، احساس داغ شدن پا را دارند. بعد از این عمل جراحی، ویتامین B کمتر جذب بدن می گردد و موجب اختلال در عملکرد اعصاب پاها و داغ شدن آنها می گردد.

 

در چه صورت باید به پزشک مراجعه کرد؟

 

- اگر ناگهان پاهایتان داغ شد، مخصوصا اگر در معرض سم خاصی قرار گرفته اید.

- زخم پا، عفونت کرده باشد، مخصوصا اگر دیابت داشته باشید.

- اگر طی چند هفته مراقبت خانگی از پای داغ ، هنوز مشکل ادامه دارد.

- علائم پای داغ بدتر و دردناک تر شود.

- داغ شدن پا در تمام پا احساس می گردد.

- از دست دادن احساس در انگشتان و خود پا

 

 

مراقبت خانگی

- استراحت کنید و پاهای خود را در سطحی بالاتر قرار دهید.

- کفش های مناسب و راحت بپوشید. کف کفش دارای کفی نرم باشد.

- پاهای خود را با آب سرد بشویید.

- متعادل کردن میزان قند خون

- مصرف مکمل ویتامین B12

- عدم نوشیدن الکل

- ترک سیگار

- مصرف داروهای ضد درد و مسکن

- کفش های چرمی و جوراب های نخی و یا پشمی مناسب تر می باشند.

زنجبیل را با روغن نارگیل، روغن زیتون و یا دیگر روغن های گیاهی مخلوط کنید و هر روز به مدت 10 تا 15 دقیقه، پاهای خود را با این مخلوط ماساژ دهید

 

- استفاده از کرم خنک کننده پا

- خشک کردن پاها بعد از شستن آنها

- ماساژ پاها با پمادهایی که گردش خون را بهبود می دهند.

- مرتب ورزش کنید تا خون را بهتر به گردش درآورید.

- ویتامین B3 مصرف کنید، زیرا درمان کننده داغی پاها می باشد. نخود، لوبیا، شیر، ماست و زرده تخم مرغ دارای این ویتامین هستند.

- آویشن درمان کننده مشکلات گردش خون است. هر روز به مدت 20 دقیقه، پای داغ خود را در آویشن مخلوط با آب قرار دهید تا به گردش خون بهتر کمک کند و سوزش و درد را تسکین دهد.

- پابرهنه را رفتن باعث می شود هوا در پای شما به گردش درآید و پا را خشک کند. برای درمان پای داغ، چند دقیقه پابرهنه و بدون جوراب روی علف، سنگ و ماسه و غیره راه بروید.

- ماساژ زنجبیل برای تسکین پادرد مفید است.

- زنجبیل را با روغن نارگیل، روغن زیتون و یا دیگر روغن های گیاهی مخلوط کنید و هر روز به مدت 10 تا 15 دقیقه، پاهای خود را با این مخلوط ماساژ دهید.

مریم سجادپور

بخش سلامت تبیان

پرینتایمیل

درمان آرتریت پا و مچ پا چیست

منظور ار آرتریت مچ پا مجموعه ای از بیماری ها است که میتوانند موجب درد و محدودیت حرکتی در این مفصل شده و در نهایت آن مفصل را تخریب کنند. آرتروز، روماتیسم و ضربات وارده به مچ پا از شایعترین علل بروز آرتریت در این مفصل هستند.
 
مهمترین پایه های درمان غیر جراحی عبارتند از:
  • استفاده از داروهای ضد التهاب
  • کفی هایی که در کفش گذاشته میشود
  • کفش های طبی
  • ارتوز و بریس
  • استفاده از عصا
  • فیزیوتراپی و نرمش های طبی
  • کاهش وزن و مکمل های غذایی
  • تزریق کورتیکوستروئید در داخل مفصل

 اگر آرتریت به درمان های غیر جراحی جواب ندهد پزشک ارتوپد ممکن است تصمیم به استفاده از درمان های جراحی بگیرد. نوع درمان جراحی بسته به نوع آرتریت، تاثیر آرتریت بر روی مفصل، مفصلی که دچار آرتریت شده است و عوامل دیگر دارد. مهمترین این درمان ها عبارتند از

 

دبریدمان مفصل با استفاده از آرتروسکوپ

این روش در مراحل اولیه بیماری و هنگامی که هنوز پیشرفت زیادی نکرده است مفید است. در این روش با استفاده از آرتروسکوپ بافت های ملتهب داخل مفصل و تکه های غضروف و استخوان و بافت‌های دیگر که در فضای مفصلی آزاد هستند و استخوان های کوچکی که در کنار مفصل رشد کرده اند از درون مفصل خارج میشوند. این عمل در واقع یک نوع تمیز کردن داخل مفصل محسوب میشود.


آرتروسکوپی

 

آرترودز یا خشک کردن مفصل Arthrodesis or Fusion 

در این روش غضروف داخل مفصل کاملا برداشته شده و دوسر استخوانی که مفصل را تشکیل میدهند را به یکدیگر متصل کرده و جوش میدهند. این عمل جراحی موجب میشود که حرکت مفصل کاملاً از بین برود و در نتیجه درد مفصل هم از بین میرود.


تصویر سمت راست رادیوگرافی یک ارتروپلاستی مچ پا را نشان میدهد و در تصویر سمت چپ یک آرترودز مج پا دیده میشود

 

آرتروپلاستی یا تعویض مفصل

در این روش مفصل مچ پا که به شدت صدمه دیده است خارج شده و یک مفصل مصنوعی جایگزین آن میشود. با استفاده از این روش درد از بین میرود و حرکت مفصل هم بهتر میشود. البته مانند هر تعویض مفصلی، مفصل مصنوعی مچ پا ممکن است به مرور زمان لق شده و نیاز به جراحی مجدد پیدا کند.

 در دوران بعد از جراحی چه در بیمارستان و چه در منزل به بیمار داروهای ضد درد داده میشود. پای بیمار باید تا مدتی بالاتر از سطح قلب نگه دادشته شود تا از تورم آن بعد از جراحی جلوگیری شود. بعد از جراحی معمولا دوره‌ای از فیزیوتراپی و انجام نرمش هایی برای افزایش قدرت عضلات پا مورد نیاز است و تا مدتی بیمار نیاز به استفاده از بریس یا کفش های طبی مخصوص دارد. معمولاً بمار میتواند بعد از سه ماه به فعالیت های معمول برگردد. معمولاً عمل جراحی درد را از بین برده و اجازه میدهد بیما راحت تر فعالیت های معمول روزانه را انجام دهد.

منبع: ایران ارتوپد

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری

پرینتایمیل

میخ کوچکی در کف پا

میخچه ضایعه‌ای است که معمولا در سطوح نازک و بدون موی پوست، بخصوص در قسمت پشتی پنجه پا یا انگشتان پا یا در قسمت ضخیم‌تر پوست کف دست ایجاد می‌شود.

افرادی که به دلیل شغل یا ورزش مستمر به کف پای خود فشار می‌آورند، بویژه آنهایی که کمی انحراف کف پا دارند، دچار ضایعه‌ای در کف پایشان می‌شوند که با ضخیم شدن پوست همراه است.


پینه ایجاد شده در ناحیه ضایعه گاهی در قسمت مرکزی خود متراکم‌تر می‌شود و بافت سخت‌تری را تولید می‌کند. در این حالت، فشارهای وارد شده به اعصاب پوستی برخورد می‌کند و باعث درد می‌شود که به این عارضه میخچه می‌گویند.


در واقع، میخچه ضایعه‌ای است که معمولا در سطوح نازک و بدون موی پوست، بخصوص در قسمت پشتی پنجه پا یا انگشتان پا یا در قسمت ضخیم‌تر پوست کف دست ایجاد می‌شود.


هر فردی به طور متوسط در هر روز چند ساعت، سرپا می‌ایستد و چند هزار قدم برمی دارد.


در حین راه رفتن فشاری معادل دو تا سه برابر وزن بدن به پاها وارد می‌شود. پس پا در معرض فشارهای زیادی قرار دارد.


یکی از عواملی که می‌تواند موجب افزایش این فشار‌ها شده و احتمال صدمه به پا را بالا ببرد استفاده از کفش نامناسب است.


کفش تنگ به پا فشار می‌آورد. کفش گشاد هم می‌تواند موجب افزایش ساییدگی کفش به انگشت پا و افزایش احتمال میخچه شود.


البته عواملی چون تغییر شکل انگشتان، مثل انگشت چکشی و کفش پاشنه بلند، به علت ایجاد فشار زیاد روی پنجه پا، مالش مکرر پا روی یک برجستگی نامناسب در داخل کفش، جوراب‌هایی که اندازه پا نیستند و پیاده روی طولانی و مستمر با کفش یا صندل بدون جوراب نیز در بروز میخچه موثر است.

توجه داشته باشید که دستکاری میخچه در خانه به وسیله تیغ، چاقو و قیچی کار درستی نیست و ممکن است باعث ایجاد عفونت در محل میخچه و اطراف آن شود

پاهای مستعد میخچه
میخچه در میان زنان شایع‌‌تر از مردان است. خانم ها به دلیل پوشیدن کفش‌های نوک ‌تیز و پاشنه‌ بلند و تحت فشار قرار گرفتن پاها و انگشتان، بیشتر به این ضایعه مبتلا می‌‌شوند.


این ضایعه معمولا با درد و تورم همراه است. افرادی که دچار ناهنجاری‌‌های استخوانی هستند در معرض خطر ابتلا به میخچه قرار دارند.


افراد دیابتی نیز در برابر مشکلات پوستی بسیار آسیب‌‌پذیرند و بسرعت از ناحیه پا دچار دردسر می‌شوند.


همچنین ورزشکاران از جمله فوتبالیست‌ها، کوهنوردان و نیز کسانی که دچار انحراف کف پا هستند، استعداد بیشتری برای ابتلا به میخچه دارند.

 

میخچه را با پینه و زگیل اشتباه نگیرید
میخچه به صورت یک برجستگی کوچک پوستی دردناک در وسط که در اطراف آن پوست به رنگ زرد درآمده است دیده می‌شود. وجود میخچه در پا می‌تواند موجب بروز اشکال در راه رفتن و لنگیدن شود.


اگرچه میخچه و پینه ظاهر کاملا متفاوتی دارند، اما گاهی از سوی بسیاری از مردم با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند.


پینه پا‌ معمولا سطح وسیع‌تری از پوست را به خود درگیر می‌کند و معمولا در قسمت‌هایی از کف پا که تماس مستقیم و مداوم با زمین دارد و تحت‌فشار زیاد قرار می‌گیرد، مثل پاشنه یا سینه‌ پا دیده می‌شود.


میخچه محدوده بسیار کوچکی را درگیر می‌کند و معمولا برجسته است، در یک نقطه رشد می‌کند، ضخامت بیشتری دارد و احتمال نفوذ آن تا اعماق پوست بسیار زیاد است. در حالی که پینه فقط در سطح پوست دیده می‌شود و امکان نفوذ به لایه‌های زیرین پوست را ندارد.


البته مکانیسم ایجاد پینه و میخچه مشابه است با این تفاوت که در میخچه سلول‌های قسمت مرکزی با ایجاد تراکم و سخت‌تر شدن، مبارزه با فشارهای وارده را به عهده می‌گیرند.


در میخچه، خطوط و شیار‌های پوستی تا روی ضایعه امتداد دارد، اما در زگیل به روی ضایعه نمی‌رسد. یعنی در میخچه خطوط پا حفظ می‌شود، ولی در زگیل این خطوط در محل ضایعه وجود ندارد.

 

درمان میخچه در مراحل اولیه
درمان میخچه با محلول سالیسیلیک اسید انجام می‌شود که اگر اندازه میخچه بزرگ باشد، استعمال آن نیازمند مدت زمان زیادی است.
توجه داشته باشید که این ماده را فقط در محل درگیری به کار ببرید و در پوست های اطراف استفاده نکنید.

چسب میخچه

در درمان میخچه ابتدا یک پد دایره‌ای شکل برای محافظت از پوست اطراف دور میخچه بگذارید (شکل کناری). هرگز از این محصول بیشتر از دو بار در هفته استفاده نکنید.


اگر هیچ بهبودی حاصل نشد، به پزشک مراجعه کنید.


چسب میخچه هم برای درمان میخچه استفاده می‌شود که ترکیب اصلی آن سالیسیلیک اسید است. این چسب‌ها فقط در مواردی که میخچه بسیار خفیف و سطحی باشد موثر است.


بهتر است هنگامی که میخچه در مراحل اولیه شکل‌گیری است، به فکر درمان آن باشیم. در این زمان، میخچه یک حلقه کوچک از پوست‌های سفت شده است که درد جزئی دارد.


در صورت بزرگ و دردناک بودن میخچه، پزشک به کمک چاقوی جراحی آن را برمی‌دارد.


توجه داشته باشید که دستکاری میخچه در خانه به وسیله تیغ، چاقو و قیچی کار درستی نیست و ممکن است باعث ایجاد عفونت در محل میخچه و اطراف آن شود.


برخی از درمان‌های خانگی مانند استفاده از لیمو یا سرکه، سیر له شده و کشیدن سنگ پا نیز گاهی در درمان میخچه موثر است.


البته افراد دیابتی باید توجه داشته باشند که هرگز بدون نظر پزشک برای درمان میخچه اقدام نکنند.


از سوی دیگر، گاهی افراد بدرستی نمی‌توانند زگیل و میخچه را تشخیص دهند و چون ظاهر‌شان شبیه یکدیگر است، به اشتباه برای زگیل،درمان میخچه را انجام می دهند، مثلا در مورد میخچه‌ها می‌توان از سنگ‌پا استفاده کرد، ولی زمانی که چنین کاری با زگیل انجام شود، باعث تشدید مشکل شده و درمان سخت‌تری هم به دنبال خواهد داشت.

وجود خواص ضدویروسی، ضد توموری، تقویت کننده ایمنی و فعالیت آنزیمی سیر، قابلیت مقابله با میخچه و زگیل را در این گیاه پر خاصیت ایجاد کرده است

پیشگیری از ایجاد میخچه
ـ از پوشیدن کفش تنگ و نوک تیز و پاشنه بلند خودداری کنید. کفشی بپوشید که اندازه پایتان باشد.


ـ همیشه جوراب مناسبی بپوشید.


ـ پاهای خود را با کرم های نرم‌ کننده و مرطوب کننده نرم نگه دارید.


- شستن مرتب پاها و خشک کردن آنها را فراموش نکنید.

 

درمان خانگی با سیر
پزشکان در یک مطالعه‌ کم‌سابقه به تاثیر شفابخش سیر در درمان میخچه و زگیل پی برده‌اند.


نتایج این مطالعه که در مجله بین المللی «درماتولوژی» منتشر شده، اثرات درمانی و شگفت انگیز عصاره سیر را در درمان میخچه و زگیل نشان می دهد.


زگیل بر اثر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) و میخچه نیز بر اثر فشار ناشی از ساییدگی بوجود می آیند و جزو شایع ترین عوارض پوستی محسوب می شوند.


در یک مطالعه جدید، محققان از سیر عصاره هایی با پایه آب و چربی استخراج کرده و برای درمان زگیل و میخچه روی بیماران آزمایش کردند.


آنها دریافتند که درمان این دو ضایعه پوستی با استفاده از عصاره سیر، بیش از سایر روش ها نظیر جراحی، «کرایوتراپی»، «الکتروکتری» و استفاده موضعی از «کراتولیتیک» موثر است.


متخصصان می گویند: وجود خواص ضدویروسی، ضد توموری، تقویت کننده ایمنی و فعالیت آنزیمی سیر، قابلیت مقابله با میخچه و زگیل را در این گیاه پر خاصیت ایجاد کرده است. 

 
بخش سلامت تبیان

 

پرینتایمیل

مقالات دیگر...

بیشتر بدانید ...

در ارتباط باشید ...

      

عضویت در خبرنامه پزشکی