دکتر دنیلی
دکتر دنیلی

زیبائی پا

ترک پا و درمان آن


پا مهم‌ترین عضو بدن است. تمام وزن بدن روی پاهای ماست و کارهای روزانه و زندگی ما بر اساس سلامت پاها انجام می‌گیرد، اما متاسفانه اغلب مردم به این عضو مهم و حیاتی اهمیت کافی نمی‌دهند.

این روزها انواع مختلف کرم‌های مخصوص ترک پا را در داروخانه‌ها می‌بینیم که استفاده از آنها رو به افزایش است، چراکه خیلی از افراد با مشکل ترک پا روبه‌رو هستند که علاوه بر ایجاد ظاهری نازیبا، گاهی دردناک و اذیت‌کننده هم می‌شود.


چرا کف پا ترک می‌خورد؟

پوشیدن صندل و کفش‌های تابستانی، خشکی هوا، هر عاملی که جریان خون را در پا کاهش دهد، خشکی پوست، چاقی، استفاده از کفش‌های نامناسب یا راه رفتن با پای برهنه در مناطقی که مناسب نیست، مانند مناطق سنگی موجب ترک خوردن کف پا می‌شود.

یائسگی از مهم‌ترین عوامل ایجاد ترک پا در زنان است که به دلیل تغییرات هورمونی ایجاد می‌شود.

اگر ترک کف پا در اثر خشکی پوست و اگزما به وجود ‌آید، گاهی با درد نیز همراه است.

 

چطور ترک پا را بهبود دهیم؟

برای جلوگیری از ترک‌خوردن کف پا باید در پیاده‌روی‌های طولانی از کفش‌های پشت و جلو بسته استفاده شود.

همچنین زنان خانه‌دار می‌توانند در طول روز با پوشیدن جوراب از اصطکاک کف پا با فرش و موکت و ایجاد ترک پا پیشگیری کنند.

چرب نگه داشتن پوست پا و استفاده از اسید سالیسیک، اوره و گلیسیرن در درمان ترک پا موثر است. همچنین شستشوی پا با آب گرم و رعایت بهداشت مفید خواهد بود.

بهتر است افرادی که چاق هستند، وزن خود را کاهش دهند. اگر افراد این کار را انجام دهند، ترک پا با درمان یا بدون درمان تا حدی بهبود می‌یابد.

افرادی که از ترک پا رنج می‌برند، می‌توانند با مراجعه به پزشک و استفاده از کرم‌های مرطوب و چرب‌کننده مناسب، این مشکل را درمان کنند.

پوشیدن کفش مناسب و استفاده از جوراب و کرم مرطوب کننده در بهبود ترک پا موثر است

خانم‌ها به طور معمول بیشتر از کفش‌های پاشنه بلند و تنگ استفاده می‌کنند. همچنین آن‌ها در مواقعی بدون جوراب کفش می‌پوشند، اما در مقابل آقایان در بیشتر مواقع جوراب و کفش‌های پوشیده دارند. خود جوراب نیز تا حدی می‌تواند از پاها محافظت کند و احتمال بروز ترک پا را کاهش دهد. به همین دلیل شاید این مشکل میان خانم‌ها بیشتر دیده شود.

علاوه بر این موارد، برخی افراد نسبت به پا و مشکلات آن از جمله ترک پا بی‌اهمیت هستند. در حالی که اگر تنها هفته‌ای یک بار به پاهای خود توجه و رسیدگی کنند، به عنوان مثال چند دقیقه‌ای پای خود را در آب نمک قرار داده و ماساژ دهند، سپس آبکشی کرده و کرم بزنند، این مساله برای آن‌ها پیش نخواهد آمد.

اگر ترک‌ها خیلی دردناک نباشند، در داروخانه‌ها کرم‌های مخصوصی برای ترک پا وجود دارد که مردم می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند. البته این نکته را هم فراموش نکنید که تنها یک یا دو مرتبه استفاده از چنین کرم‌هایی مشکل را حل نمی‌کند. بلکه باید برنامه‌ای دقیق و مداوم برای استفاده از چنین کرم‌هایی داشته باشیم تا به تدریج ترک‌ها بهبود یابد، اما هنگامی که ترک پا عمیق است و احتمال عفونت وجود دارد، باید حتما به پزشک مراجعه شود.

باید به سلامت پاها بیشتر توجه شود و مردم با رعایت مسائلی مانند کاهش وزن، استفاده از کرم‌ها و پوشیدن کفش‌های مناسب از بروز ترک‌پا پیشگیری کنند.

به طور کلی اگر افراد مراقبت‌های لازم را به درستی انجام دهند و درمانی که توسط پزشک متخصص به آن‌ها توصیه می‌شود را جدی بگیرند، ترک پا به طور حتم بهبود می‌یابد.

فرآوری : نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان

پرینتایمیل

با 7 مشکل پوست پاها آشنا شوید

 پا عضوی بسیار حساس است، زیرا همیشه تحت فشار قرار دارد. این فشار ها می تواند ناشی از پوشیدن کفش تنگ و یا پاشنه بلند، پیاده روری طولانی مدت و ...  باشد. در این مقاله به بررسی 7 مشکل موجود در پوست پاها می پردازیم.
 

عفونت قارچی پوست پا
گاهی یک عفونت مسری ایجادشده توسط قارچ های میکروسکوپی، می تواند پا مخصوصا پای ورزشکاران از جمله شناگران را درگیر کند و باعث درد، خارش، ورم، قرمزی، پوسته پوسته شدن و یا ایجاد پوسته های سفید عفونی بین انگشتان پا شود.


علت این مشکل می تواند ناشی از تماس پا با سطوح آلوده مانند سطوح استخر و حمام های عمومی و یا استفاده از کفش دیگران باشد.


از آنجا که قارچ های بیماری زا در گرما، رطوبت و تاریکی رشد بیشتری دارند، ثابت ماندن پای خیس در کفش ها به مدت طولانی شرایط را برای رشد این میکروب های آزاردهنده فراهم می کند.


البته بهتر است بدانید وجود ترک در پا و یا خراشیدگی در ناخن پا، شرایط را بدتر می کند.

اگر پایتان تاول زد، به آن دست نزنید (آن را نترکانید) و فقط روی آن پماد آنتی بیوتیک بمالید و با گاز استریل بپوشانید

برای پیشگیری، در هنگام شنا از کفش های مخصوص استفاده کنید و یا اگر در حال حاضر دچار این مشکل هستید، بهترین راه برای درمان استفاده از کرم ها و لوسیون ها (برای درمان عفونت قارچی ناخن و پوست) و محلول ضد قارچ (برای بین انگشتان پا) است.


اگر مدتی پس از درمان، مجددا علائم این عفونت مانند ضخیم و تیره شدن ناخن ظاهر شد، حتما به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید.


استفاده از اسپری های ضد میکروبی برای داخل کفش ها هم می تواند بسیار موثر باشد.


جالب است بدانید با فریز کردن کفش هایتان (قرار دادن کفش ها در کیسه نایلونی و گذاشتن در فریزر)  می توانید میکروب ها را تار و مار کنید.

تاول پا
این ضایعات های پوستی، آبکی هستند. تاول ها معمولا در اثر اصطکاک زیاد ایجاد می شوند.

 

کفش های بسیار بزرگ و نامناسب و یا جوراب های بزرگ با بافت شل که به پا اجازه ی حرکت زیاد می دهند، دو دلیل اصلی ایجاد تاول هستند.


اگر پایتان تاول زد، به آن دست نزنید (آن را نترکانید) و فقط روی آن پماد آنتی بیوتیک بمالید و با گاز استریل بپوشانید.


در صورتی که تاول باز شد، از پماد ضد باکتری و یک باند برای جلوگیری از انتشار عفونت استفاده کنید.

 

میخچه و پینه پا
پینه بخش مرده ای از پوست است که اغلب سطحی و بدون درد می باشد. اما میخچه توده ای متمرکز و کوچک تر از پینه است و گاهی شدیدا دردناک می شود.

پینه و میخچه هر دو حاصل فشار زیاد بر روی پاها هستند و می توانند به علت فشار واردشده بر روی نقطه ای خاص از پا تشکیل شوند.


همچنین ساختار استخوانی پا مثل صاف بودن کف پا نیز می تواند یکی از علل ایجاد پینه و میخجه باشد.


میخچه های قسمت بالایی پا اغلب به دلیل پوشیدن کفش های تنگ تشکیل می شوند و میخچه های پایینی با پیاده روی طولانی و یا حرکات خاص ورزشی مربوط به کف پا ایجاد می شوند.


برای درمان این مشکلات می توانید دو بار در هفته محل پینه و میخچه را با سنگ پا بمالید.


اگر پوست پایتان سالم است، استفاده از نرم کننده های حاوی سالیسیلیک اسید می تواند به بهبودی پایتان کمک شایانی کند.


همچنین می توانید به پزشک مراجعه کنید تا هسته ی مرکزی میخچه را از پایتان خارج کند که این خود موجب کاهش درد و درمان می شود.


اخطار: افراد مبتلا به دیابت و افرادی که دچار سوختگی پا هستند، به هیچ وجه نباید از نرم کننده های حاوی سالیسیلیک اسید استفاده کنند.

 

 ترک پاشنه پا
این مشکل اغلب به دلیل عدم وجود نوعی چربی طبیعی در بدن پیش می آید. راه رفتن نادرست و عرق نکردن پا هم مسبب ایجاد ترک و خشکی پا هستند.


کرم های مخصوصی برای حل این مشکل وجود دارند. اگر پوست پایتان زخم و یا دچار پارگی شده، از کرم حاوی آنتی بیوتیک استفاده کنید و حتما به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید.

 

 

فرورفتن ناخن در گوشت پا
داشتن ناخن های تیز و یا منحنی شکل (ناخن منحنی شکل اغلب ارثی است)، کوتاه کردن بیش از حد ناخن و پوشیدن کفش و جوراب بسیار تنگ از علل شایع این مشکل آزاردهنده هستند.


در صورت فرو رفتن ناخن در گوشت پا به پزشک مراجعه کنید.


گاهی درد لبه ی ناخن به علت تجمع سلول های مرده ی پوست به نام گوردون (Gordon) است که برای کاهش این دردها می توانید ابتدا پاهایتان را خیس کنید. سپس با یک سوآب پنبه ای (گوش پاک کن) سلول های مرده ی لبه ی ناخن را پاک کنید.

 

زگیل کف پا
این ضایعات پوستی به علت انتشار ویروس در پا ایجاد می شوند و توده ای تقریبا سفت هستند و تفاوتشان با میخچه در علت درد است.


در اثر اعمال فشار از دو طرف پا، زگیل دردناک می شود، در حالیکه درد میخچه به علت تحمیل فشار مستقیم به پاست.


زگیل هم مانند عفونت قارچی ناشی از تماس پا با سطوح آلوده است و وجود رطوبت، گرما و تاریکی شرایط را بدتر می کند.

 

برای جلوگیری از پخش شدن ویروس، حتما به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید و در اماکنی مانند استخر و حمام، رعات نکات بهداشتی را جدی بگیرید. 

زینب حکیمی
بخش سلامت تبیان

پرینتایمیل

روش های درمان خشکی پوست دست و پا


مراقبت روزانه از پاها

پس از حمام کردن مقداری کرم یا روغن تقویت کننده (مخلوطی از روغن زیتون و بادام) به پاها مالیده و مدت پنج دقیقه به آرامی ماساژ دهید، تا زبری و سختی و خشکی پوست پا برطرف شود. برای رفع خستگی ناشی از ایستادن، پاها را به مدت ده دقیقه با آب ملایم بشویید (برای طراوت و پاکیزگی پا، هر شب قبل از خواب پاها را صابون زده، بشویید و برای از بین بردن سختی پوست پا از سنگ پا استفاده کنید) و پس از شستن، دوباره پاها را در آب سرد فرو برده، سپس خوب خشک کنید و به پاها مرطوب کننده بمالید.

پدیکور و مانیکور

«پدیکور کردن» پا تأثیر بسیاری در نرمی و لطافت پا دارد و بر طرف کننده ی اضافه ی پوست اطراف ناخن و نیز نرم کننده ی ناخن ها محسوب می شود. معمولاً دستها نشاندهنده ی سن و شخصیت اجتماعی افراد است. پس ضمن مراقبت از آنها، سعی کنید ناخنها همیشه «مانیکور» شده و تمیز باشد و برای شستشو همیشه از دستکش استفاده نمایید.

 

استفاده از تونیک برای دستها

دستها را خوب شسته سپس با روغن زیتون به آرامی ماساژ دهید. دستها را در دو کیسه نایلونی قرار داده و سر آنها را در قسمت مچ دست ببندید (این کار با گرمایی که ایجاد می کند، منافذ پوست دست را باز می کند) و بعد از مدتی مکث، دستها را از کیسه خارج کنید و با آب سرد بشویید و مرطوب کننده بمالید تا به درمان خشکی پوست دستهایتان کمک کند.

مرطوب کردن پوست(آب رساندن به پوست)

مر طوب بودن پوست صورت بسیار  اهمیت دارد؛ زیرا آب موجود در سلول های پوست باعث شادابی و طراوت آن می شود. از سن ۲۵ سالگی به بعد رطوبت پوست به تدریج کم می شود و مصرف کرم های مرطوب کننده از اهمیت زیادی برخوردار است، زیرا باعث جوانسازی پوست دست می شود. هنگامی که از کرم مرطوب کننده  برای جوان سازی پوست دست استفاده می کنید پوست شما خنک می شود و این به علت آب موجود در ترکیبات کرم است که از لایه های پوست می گذرد و به سلول های پوست آب می رساند. زمان مناسب برای استفاده و تاثیر گذاری بر جوانسازی دست از این نوع کرم ها روز است و به همین دلیل این کرم ها را کرم های روز می نامند.

نقش مرطوب  کننده ها روی پوست:

می توانید برای طراوت و آب رسانی به پوست از میوه های تازه به صورت ماسک بر روی صورت استفاده کنید. پوست خشک و مرده(پیر) به وسیله امولوسیون رطوبت را از محیط گرفته و حفظ  می نماید. نقش مرطوب  کننده ها بسیارمهم است، به طوری که سطح پوست را صاف و لطیف کرده و منافذ پوست را نیز می پوشانند که در این صورت زیرسازی خوبی جهت آرایش صورت آماده می شود. چنانچه از مرطوب  کننده جهت زیرسازی آرایش استفاده می کنید، باید نوع قوی تر آن را انتخاب نمایید.


روش مصرف: بهترین زمان برای آب رسانی و استفاده از مرطوب کننده بعد از استحمام است. مرطوب  کننده را روی صورت گذاشته و در تمام سطح صورت و گردن به طور یکنواخت بمالید و بعد با نوک انگشت ضربه های آرامی به پوست زده و مدتی تحمل  کنید تا کرم جذب پوست  شود و سپس آرایش کنید.

یکی از انواع مرطوب کننده، مرطوب کننده ی شیره ی بادام است که برای پوست بسیارمفید است. برای تهیه ی آن ۳۰ گرم بادام را به طورمتناوب در آب جوش و سپس در آب سرد قرارداده و پوست آن را بگیرید. آن را بسایید تا به  صورت پودر درآید. قطره قطره نیم لیتر آب مقطر به آن بیفزایید. سپس آن را خوب مخلوط کنید تا یک مایع شیری رنگ غلیظ به دست آید و به عنوان یک مرطوب کننده ی قوی طبق روش مصرف از آن بهره مند گردید.

 تونیک(تازه کننده ها)

تونیک ها نقش بسیار مهمی در تمیزکردن باقیمانده ی پاک کننده ها و کثیفی پوست دارند و باعث محافظت از پوست می گردند و سبب تحریک گردش خون در آن قسمت می شوند. میزان عملکرد تونیک ها در ارتباط مستقیم با مقدار الکل موجود در آنهاست. استفاده از این تونیک ها به منظور تمیزکردن پوست های خشک و معمولی، بسیارمفید است.

روش مصرف تونیک: پس از هربار شستشو، یک قطعه پنبه را به تازه کننده یا تونیک آغشته کنید و به آرامی به تمام سطح پوست بمالید یا پوست را با آن اسپری کنید.

استفاده از تونیک های طبیعی

سیب: یک قاشق چایخوری سرکه ی سیب را به یک فنجان و نیم آب اضافه کنید و به عنوان مایع تونیک از آن استفاده کنید.

گوجه فرنگی: یک برش از گوجه فرنگی خام را انتخاب کنید و بر روی پوست بمالید.

لیمو : یک قطعه از لیمو را بردارید و پوست را باآن ماساژ دهید، یا صورت را باآب لیموی تازه بشویید.

خیار: آب یک عدد خیار را بگیرید و آن را بجوشانید، سپس کف روی آن را بگیرید، مایع حاصل را در بطری ریخته و در یخچال نگه دارید و در موارد لزوم به روش ماساژ دادن از آن استفاده نمایید.

کافور: در آخرین مرحله ی شستن صورت چند قطره کافور به آب اضافه کنید و صورتتان را  باآن بشویید.

گلاب: این مایع تونیکی کاملاً طبیعی و مفید برای انواع پوست به شمار می آید که می توان پس از شستشوی صورت، پوست را با آن ماساژ داد.

کاندیشن

منظور از کاندیشن به کار بردن موادی برای نرم کردن پوست است و معمولاً در هنگام خواب و استراحت که پوست صورت شُل می شود، میتواند بسیار مؤثر باشد. پوستهای خشک کرم های روغنی قوی و پوست های معمولی کرم های کم حجم احتیاج دارند. کاندیشن باید در اطراف چشم ها و قسمت هایی از پوست که فاقد چربی هستند و برای ایجاد چین و چروک مستعد می باشند، به کار برده می شود.

پوست خشک هر روز به کاندیشن احتیاج دارد و نمی توان با استفاده از یک امولوسیون، یک پوست خشک و حساس را به حالت طبیعی در آورد. کاندیشنهای مختلف از نظر غلظت مواد با یکدیگر متفاوتند و هرچه غلظت کاندیشن بیشتر باشد، قدرت عملکرد آن نیز بیشتر است. این کرمها در مقابل عوامل خارجی از پوست محافظت می کنند.

استفاده از مواد طبیعی:

برای پوست خیلی خشک، یک قاشق چایخوری کره را آب کرده و در دو قاشق غذاخوری شیر مخلوط کنید و به صورت بمالید؛ بعد از چند ساعت این مخلوط کاملاً به داخل منافذ پوست نفوذ کرده، پوست را تازه می کند و به جریان خون در این قسمت کمک می نماید. این کرم  برای ترمیم چین و چروک پوست بسیار مفید است.

پرینتایمیل

هواي پايتان را داشته باشيد

رعايت نکردن بهداشت پا موجب بروز انواع اگزما و عفونت‌هاي قارچي در پوست پا شده که به درمان‌هاي طولاني نياز دارد.

 
 

پاها بدن ما را حمل می‌کند و به وسیله آنها ما قادر به حرکت هستیم؛ اما این عضو حیاتی کمتر مورد توجه است و بیشتر افراد آن‌قدر که به فکر پوست دست و صورت خود هستند، هوای پاهایشان را ندارند. این غفلت، گاهی باعث بروز مشکلاتی می‌شود که حتی راه رفتن ساده را هم دشوار می‌کند.

دکتر حشمت‌الله حیدری با اشاره به این‌که پاها به مراقبت‌های خاصی نیاز دارد و در ماه‌های گرم سال باید بیشتر به فکر آنها بود، «با توجه به این‌که سلامت پاها برای فعالیت‌های ما اهمیت زیادی دارد، لازم است با نکاتی آشنا شویم که با رعایت آنها از بروز مشکلات بعدی پیشگیری شود.»وی با اشاره به اهمیت انتخاب کفش‌ مناسب به خصوص در ماه‌های گرم سال، توضیح می‌دهد: «پوشیدن کفشی که با آناتومی پا تناسب دارد و همچنین مناسب فصل باشد، یکی از ساده‌ترین و در عین حال مهم‌ترین نکاتی است که باید مورد توجه همه افراد قرار گیرد.
یکی از دلایل این موضوع آن است که پوست پا برای تنظیم دمای بدن زیاد عرق می‌کند و در روزها و ماه‌های گرم سال نیز داخل کفش و در محیطی کاملاً پوشیده قرار می‌گیرد، پس مشخص است که انتخاب کفش مناسب اهمیت ویژه‌ای می‌یابد.»به گفته دکتر حیدری بهتر است از جوراب‌های نخی استفاده کنیم و هر روز نیز پاها را با آب و صابون‌های مناسب بشوییم؛ در واقع تعریق زیاد پاها و همچنین قرار گرفتن در محیطی کاملاً بسته، عامل ایجاد فضای مناسبی برای رشد انواع قارچ‌ها و میکروب‌هاست و به همین دلیل، لازم است علاوه بر شستشوی مداوم پاها، ناخن‌ها را نیز کوتاه نگه‌داریم. وی با بیان این‌که لابه‌لای انگشتان پا محیط مناسبی برای رشد قارچ‌ها به حساب می‌آید، تاکید می‌کند: «فراموش نکنید، حتماً هر روز باید انگشتان پا و لابه‌لای آنها را نیز با آب و صابون به خوبی شستشو دهید، چراکه رعایت نکردن بهداشت پا، موجب رشد قارچ‌ها بین انگشتان می‌شود که برای بهبود، به درمان‌های طولانی مدت و استفاده از داروهای ضدقارچ نیاز دارد.»
 
به گفته دکتر حیدری علاوه بر انگشتان باید به فکر بهداشت ناخن‌ها نیز باشیم، چراکه جدا شدن ناخن از بستر می‌تواند مشکلات زیادی فراهم کند.وی می‌افزاید: «همانطور که گفته شد کفش باید متناسب با آناتومی پا انتخاب شود. به این معنی که اگر کفش تنگ باشد، فشار بیشتری به پوست پا وارد شده و در نتیجه پوست بتدریج ضخیم‌تر می‌شود. علاوه بر این، مشکلات دیگری مانند ایجاد میخچه یا فرورفتن ناخن داخل گوشت پا نیز برای فرد ایجاد خواهد شد.»به گفته دکتر حیدری استفاده از کفش‌های تنگ و نامناسب، کوتاه کردن ناخن‌ها به شیوه نادرست و همچنین تروما از دیگر دلایل عفونی شدن ناخن‌هاست.
وی درباره علائم این مشکل می‌گوید: «درد و تورم ناخن یکی از علائم عفونت ناخن‌ است که به مرور زمان نیز چرک می‌کند و متورم می‌شود. بنابراین باید به خاطر بسپارید در چنین شرایطی بلافاصله برای درمان اقدام کنید تا از بروز مشکلات بیشتر پیشگیری شود.»دکتر حیدری با تاکید بر این‌که استفاده از کفش‌ تنگ می‌تواند موجب ضخیم شدن صفحه ناخن‌ها شود، توضیح می‌دهد: «ضخیم شدن صفحه ناخن می‌تواند سبب بروز مشکلاتی در راه رفتن شود؛ به طوری که راه رفتن همراه با درد شده و فرد را آزار می‌دهد. این مساله همچنین می‌تواند باعث تغییرات ظاهر ناخن شده و بتدریج آن را از بستر جدا ‌کند.» به گفته وی رفع این مساله نیز به تشخیص نوع قارچ از سوی پزشک و درمان‌های مناسب و طولانی مدت نیاز است.
دکتر حیدری با اشاره به اهمیت رعایت بهداشت پاها، اضافه می‌کند: رعایت نشدن بهداشت پا عاملی برای بروز انواع اگزما و عفونت‌های قارچی در پوست پاست و می‌تواند مشکلات زیادی را برای فرد ایجاد کند. این مشکلات بیشتر به درمان‌های خاص و طولانی نیاز دارد تا فرد بتواند به زندگی عادی ادامه دهد.»
منبع: جام جم

پرینتایمیل

توصیه هایی درباره جوراب و بهداشت آن

برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های پوستی، باید افراد جوراب مخصوص به خودشان را داشته باشند.

جوراب در ابتدا از پوست حیوانات درست می شد و دور مچ پا گره می خورد. یونانیان باستان برای گرم نگه داشتن پاهایشان جوراب را از موی بافته شده حیوانات درست می کردند. رومی ها نیز پارچه یا چرم را دور پا می پیچیدند.

کم کم جوراب به نمای ثروت در میان اشراف تبدیل شد و بعد از مدت ها، اختراع ماشین بافندگی در سال 1589 باعث شد جوراب کشباف، 6 برابر سریع تر از دست بافته شود.

انقلاب بعدی در تولید جوراب با معرفی نایلون در سال 1938 رخ داد، زیرا تا آن زمان جوراب ها معمولا از ابریشم، پنبه و پشم بافته می شد.

 

دلایل پوشیدن جوراب چیست؟

- حرکت آسان پاها در کفش

- گرم نگه داشتن پا

- وسیله ای برای زیبایی

- تمیز نگه داشتن و راحتی پا

- پیشگیری از ابتلا به برخی بیماری های پوستی

پس از رسیدن به منزل، شستن پاها و جوراب ها را فراموش نکنید. این کار به رفع خستگی پاها و حفظ نظافت آنها کمک می کند

خصوصیات جوراب خوب کدامند؟

- جوراب های نخی از جوراب های نایلونی بهتر هستند.

- جوراب های پشمی برای فصل های سرد سال، مناسب ترند.

- اگر دچار حساسیت پوستی یا اگزما هستید، از جوراب های سفید نخی استفاده کنید. رنگ یا الیاف مصنوعی موجود در برخی از جوراب ها می تواند باعث تشدید حساسیت، خشکی و اگزمای پوستی شود.

- جوراب را درست به اندازه پاهایتان انتخاب کنید. جوراب کوچک تر از پا، باعث فشار آوردن به پوست پا می شود. جوراب های بزرگ تر هم مدام از پا در می آیند.

 

جوراب فرد دیگری را نپوشید

برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های پوستی، باید افراد جوراب مخصوص به خودشان را داشته باشند.

بعضی از بیماری های پوستی مانند: قارچ های پوستی، ویروس های عامل بیماری زگیل، ویروس های عامل بیماری ملوسکوم (نوعی ضایعه پوستی شبیه به زگیل) و عامل بیماری زرد زخم می توانند به راحتی از پوست فردی به فرد دیگر منتقل شوند.

 

در گرما و سرما جوراب بپوشید

در هر پا حدود 250 هزار غده عرق وجود دارد، بنابراین پا محل عرق کردن است.

گاهی افراد از بوی بد پا شاکی هستند، عده دیگری هم به ویژه آنها که سابقه خانوادگی تعریق بیش از حد دارند، از خیس شدن کف پاها و جوراب هایشان در برخی شرایط مانند استرس یا ورزش شاکی هستند.

در این مواقع، جوراب پوشیدن موجب جذب و تبخیر بیشتر عرق در تماس با هوا می شود.

در شرایط آب و هوایی سرد، جوراب به حفظ رطوبت پاها کمک کرده و خطر یخ زدگی را کاهش می دهد.

 

برخی جوراب ها حساسیت زا هستند

برخی افراد به جنس خاصی از جوراب حساسیت دارند و به قرمزی و خارش پوست پا دچار می شوند. گاهی، آلرژی پوستی فرد ناشی از رنگ پارچه است و ربطی به جنس آن ندارد.

شایع ترین حالت آلرژی در این موارد، حساسیت به جنس کفش است. برای مثال در فردی که به چرم حساسیت دارد، با پوشیدن کفش چرمی و به محض مرطوب شدن جوراب در اثر عرق کردن و تماس پوست با چرم، علایم حساسیت مانند: خارش، قرمزی و گاه تاول و ترشح مایعات از پوست پا رخ می دهد.

الیاف جوراب بسیار ظریف و نازک هستند. بنابراین شستن آنها با مواد سفیدکننده (مثل وایتکس) می تواند باعث از خرابی زود هنگام‌شان شود

در خانه پابرهنه راه برویم یا جوراب بپوشیم؟

جوراب، پوست پا را از محیط آلوده اطراف تا حد قابل ملاحظه ای جدا می کند.

بیماری های پوستی متعددی می توانند در اثر تماس پوست برهنه پا با زمین آلوده یا کفش و دمپایی آلوده به شخص منتقل شوند.

برای مثال زگیل های کف پا به وسیله ویروسی ایجاد می شود که می تواند از یک پا به پای دیگر در صورت رعایت نکردن نکات بهداشتی منتقل شود.

قارچ های کف پا و لای انگشتان پا می توانند در صورت راه رفتن فرد در محیط آلوده، بدون جوراب و پای برهنه از فردی به فرد دیگر منتقل شوند.

 

جوراب بچه گانه

 

جوراب مناسب کودکان کدام است؟

پوست بچه ها نسبت به بزرگسالان حساس تر است.

باید برای اطفال از جوراب های نخی استفاده شود تا امکان مشکلات حساسیتی به حداقل برسد.

گرم نگه داشتن پای کودکان به ویژه هنگامی که شروع به راه رفتن می کنند، اهمیت خاصی دارد.

پوشیدن جوراب می تواند از خراشیدگی، ساییدگی و بریدگی پوست پا جلوگیری کند.

 

چه کسانی بهتر است همیشه جوراب بپوشند؟

نپوشیدن جوراب، امکان تبادلات هوا و دما را در پوست پا بیشتر می کند و احساس آرامش می دهد. ولی برخی افراد از سرد بودن پاها رنج می برند و در فصل سرما نیاز دارند که با جوراب مناسب بخوابند.

در رابطه با این افراد و کسانی که مبتلا به بیماری هایی مانند اسکلرودرمی هستند، پوشیدن جوراب در فصل سرما در خواب و بیداری لازم است.

در افراد دیابتی پوشیدن جوراب تاکید می شود. پوشیدن جوراب در افراد دیابتی، تا حدود زیادی از بریدگی های ناخواسته و زخم شدن پا جلوگیری به عمل می آورد.

 

جوراب هایتان را تمیز نگه دارید

- پس از رسیدن به منزل، شستن پاها و جوراب ها را فراموش نکنید. این کار به رفع خستگی پاها و حفظ نظافت آنها کمک می کند.

- در محیط هایی که افراد متعددی تردد می کنند (مانند: مسجد و سالن های ورزشی) از جوراب استفاده شود تا امکان ابتلا به بیماری های پوستی کف پا به حداقل برسد.

- اگر برای مدت طولانی بیرون از منزل هستید، حتما یک جفت جوراب اضافه همراه خود ببرید و اواسط روز جوراب هایتان را عوض کنید. عرق کردن پاها باعث ایجاد محیطی گرم، تاریک و مرطوب داخل کفش و جوراب می شود و به این ترتیب زمینه ابتلا به قارچ های پوستی به وجود می آید.

- اگر پاهایتان را شسته اید، حتما پوست پا و لابلای انگشتانتان را کاملا خشک کنید و بعد جوراب بپوشید تا از ابتلا به قارچ لای انگشت پا پیشگیری کنید.

به هیچ وجه کفش را بدون جوراب نپوشید، چون این کار باعث آسیب به پوست پاها می شود

- برای از بین بردن آلودگی های قارچی، میکروبی و باکتریایی جوراب، حتما آن را با مواد شوینده و آب بشویید و برای خشک کردن، زیر نور آفتاب پهن کنید.

- اگر به باشگاه ورزشی می روید، حتما از جوراب های ورزشی جداگانه استفاده کنید.

- حتما با کفش های صندل، جوراب های نخی مناسب بپوشید تا سنگریزه ها و خاشاک خیابان باعث آسیب دیدن پوست پایتان نشود.

- استفاده از پاپوش های بدون ساق برای فصل های سرد سال داخل خانه از جوراب های کش دار بهتر است. این پاپوش ها از جنس پشم و بدون کش هستند و پوست ساق پا را اذیت نمی کنند.

- اگر جوراب ها را در داخل چمدان نگهداری می کنید، حتما یک عدد قرص نفتالین داخل چمدان آنها بگذارید تا الیافشان از شر موریانه در امان بماند.

- از قرار دادن جوراب ها در کنار وسایل تیز و برنده پرهیز کنید.

- هرگز جوراب ها را برای خشک شدن روی شوفاژ یا بخاری پهن نکنید. امکان شل شدن کش جوراب و بی مصرف شدن آنها در اثر این کار، زیاد است.

- الیاف جوراب بسیار ظریف و نازک هستند. بنابراین شستن آنها با مواد سفیدکننده (مثل وایتکس) می تواند باعث از خرابی زود هنگام‌شان شود.

فرآوری: مریم سجادپور

بخش سلامت تبیان


منابع :

برترین ها

فرا طب - دکتر بهروز باریک بین، متخصص پوست و مو، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

پرینتایمیل

مقالات دیگر...

بیشتر بدانید ...

در ارتباط باشید ...

      

عضویت در خبرنامه پزشکی