دکتر دنیلی
دکتر دنیلی

مقالات تخصصی پا

۷ علت سندروم پاي بي قرار

 

آيا مي دانيد که سندروم پاي بي قرار باعث اختلال خواب مي شود يا به نوعي اختلال خواب محسوب مي شود. اين اختلال در درازمدت باعث خستگي، کاهش انرژي و تمرکز مي شود.


  سندروم پاي بي قرار (Restless leg syndrome) نوعي ناراحتي در پاها و گاهي دست ها ايجاد مي کند که فرد مبتلا مجبور مي شود اندام ها را حرکت يا ماساژ دهد تا از شدت ناراحتي خود بکاهد. از آنجا که اين اختلال معمولا عصرها و شب ها بروز مي کند و مي تواند خواب را مختل کند، نوعي از اختلالات خواب به شمار مي آيد.

علايم سندروم پاي بي قرار:

افراد مبتلا احساس ناخوشايندي در اندام ها دارند که موقع بي تحرکي و به ويژه شب ها ايجاد يا تشديد مي شود. اين احساس ناخوشايند که معمولا توصيف آن توسط بيماران سخت است، مي تواند به صورت سوزن سوزن شدن، گزگز و مور مور، سوزش، احساس داغي، ضربان و حتي احساس خزيدن چيزي در زير پوست اندام باشد.

اين مشکل با دراز کشيدن و حتي نشستن طولاني مدت روي صندلي خودرو يا هواپيما ممکن است تشديد شود. اين سندروم يکي از علل بي خوابي و بد خوابي است و در دراز مدت مي تواند باعث خستگي ، خواب آلودگي روزانه ، کاهش انرژي و کاهش تمرکز شود. علايمي که ممکن است با افسردگي اشتباه شود.اين بيماري با اينکه شيوع نسبتا بالايي دارد، اغلب دير تشخيص داده مي شود. يکي از دلايل آن اين است که توضيح علايم توسط بيماران سخت است. مبتلايان ممکن است تصور کنند پس از يک روز کاري، شب که مي خواهند استراحت کنند به علت مشکلات مفصلي و عضلاني اندام ها دچار مشکل مي شوند. لذا علايم ممکن است به مشکلاتي مثل آرتروز ، ديسک کمر يا افسردگي نسبت داده شود. از نظر تاريخي هم جالب است که آلبر کامو نويسنده فرانسوي در خاطراتش مي گويد " من بيش از 20 سال از سندروم پاي بي قرار رنج مي بردم. براي من عادي شده بود که در عمق زمستان از يک تابستان آزاردهنده در پاهايم رنج بکشم".

دلايل ابتلا به سندروم پاي بي قرار

در بسياري از موارد ممکن است علت خاصي براي اين سندروم پيدا نشود. در اين موارد ژنتيک و عوامل وراثتي ممکن است نقش داشته باشد.
برخي علل شناخته شده سندروم پاي بي قرار عبارت است از؛

1 -کمبود آهن و برخي عناصر مغذي ديگر

2 -نارسايي پيشرفته کليه

3 -ديابت

4 -حاملگي. معمولا مواردي که طي بارداري ايجاد مي شود، يک ماه بعد از زايمان برطرف مي شود.

5 -مصرف برخي داروها به ويژه داروهاي ضد افسردگي، آنتي سايکوتيک ها و آنتي هيستامين ها مي تواند علت بروز سندروم پاي بي قرار يا تشديد آن باشد. در اين موارد با قطع يا تعويض دارو تحت نظر پزشک علايم از بين مي رود.

6 -الکل يک عامل تشديد کننده است.

7 -به ندرت تغييرات هورموني مثل بيماري هاي تيروئيد باعث اين مشکل مي شود.

درمان

در قدم اول عللي که ممکن است باعث سندروم پاي بي قرار شود که پيشتر ذکر شد، بايد بررسي و درمان شود. در ساير موارد درمان هاي توصيه شده عبارت است از؛

1 -رعايت بهداشت خواب شامل برنامه ريزي مناسب براي خواب و ايجاد محيط آرامش بخش، اجتناب از مصرف الکل، سيگار و قهوه، پرهيز از مصرف شام سنگين، ورزش منظم صبحگاهي و دوش آب گرم قبل از خواب.

2 -کمپرس آب گرم يا سرد

3 -درمان هاي دارويي که تحت نظر پزشک انجام مي شود.

 

 

پرینتایمیل

بیماری‌های پا را جدی بگیرید

   راه رفتن‌های طولانی مدت با استفاده از کفش‌های غیر استاندارد باعث خستگی زود هنگام، بروز بیماری‌های "پا" خصوصا عوارض پوستی ، خارپاشنه، بدفورمی‌های پا و حتی پیچ خوردگی‌های مکرر و شکستگی مچ پا می‌شوند.



عدم توجه به عارضه‌هایی که در پاهای ما بوجود می‌آید، تبعات زیادی برای سلامت سایر اعضای بدن خصوصا زانوها و ستون فقرات به دنبال دارد و می‌تواند زمینه‌ساز انواع بیماری‌هایی شود که شاید درمان آنها با دشواری همراه شود. این در حالیست که اغلب مردم، نسبت به وضعیت سلامت پاهای خود، بی‌اعتنا هستند.
  دردهای مزمن پا، انحراف انگشت شصت، درد پاشنه، پیچ خوردگی‌های مکرر مچ پا، آرتروز زانو و بیرون زدگی بین مهره‌ای دیسک کمر، مشکلات ناشی از اختلالات بیومکانیک بدن مانند صافی کف پا و یا انحرافات پاشنه هستند که با تشخیص به موقع و زودهنگام مشکلات مربوط به قوس پا و در مواقع مورد نیاز تجویز کفی‌ها و تمرین‌های ویژه می‌توان از بروز این اختلالات و عوارض آن جلوگیری کرد.

  اختلالات مربوط به قوس کف پا به دو صورت مادرزادی و اکتسابی است. آمار دقیقی از میزان مبتلایان به هر دو شکل این اختلال وجود ندارد. اما به طور کلی از هر 4 نفر، 3 فرد دارای اختلال در اندام‌های تحتانی نظیر کف پا و زانوها و... هستند.

به دلیل استفاده از کفش‌های نامناسب و همچنین عدم رعایت بهداشت فردی در حوزه اسکلتی، عضلانی (مانند بیش از حد ایستادن، کارکردن، اضافه وزن و...) اختلالات مربوط به قوس کف پا در خانم‌ها بیشتر از مردان دیده می‌شود.

  تا قبل از چهار سالگی درمان خاصی درباره این بیماری انجام نمی‌شود تا عضلات و استخوان‌ها رشد کنند، اما به والدین توصیه میشود که در سنین مدرسه و تا زمانی که هزینه درمان کمتر است فرزندان خود را مورد غربالگری پا و ستون فقرات قرار دهند.


  در حال حاضر بیش از نیمی از افراد مورد بررسی، دارای اختلالات در پا هستند. بیماری‌های مختلف پا از جمله کف پای صاف باعث ایجاد بیماری‌های مختلف در بدن مانند گودی کمر می‌شود یا مشکلات مختلف قامتی و عضلانی و... را بوجود می‌آورد.

  هرچند صافی کف پا بذاته بیماری محسوب نمی‌شود و اصلاح به موقع و درست این اختلال با کفی و کفش مناسب از بروز بسیار ی ا ز بیماری‌ها خصوصا در راستای ستون فقرات پیشگیری می‌نماید. این در حالی است که پیشرفت‌های چند دهه اخیر منجر به ورود تکنولوژی اسکن سه بعدی در اندازه‌گیری قوس کف پا شده است و لزوما باید در اندازه‌گیری و ساخت کفی افراد خصوصا بچه‌ها از این سیستم‌های پیشرفته استفاده شود.

  اگر اختلال‌ها در پا زود پیگیری و درمان شود، اختلالات در سایر اعضای بدن نیز از بین خواهد رفت. یکی از راه‌های پیشگیری از اختلالات پا، پوشیدن پاپوش مناسب، مشتمل بر کفش، کفی و جوراب مناسب است.

منبع: سلامت نیوز

 

پرینتایمیل

سلامت پاهای شما با این رژیم غذایی!

وزن هرانسانی از یک سالگی به بعد روی پاهایش می افتد و تا اخر عمر این پاهای شما هستند که وزنتان را تحمل می کنند در واقع استواری بدن به پاهاست ،سلامت پاهایتان در گرو تغذیه خوب،ورزش ،ماساژ ،حفظ بهداشت و..است .این رژیم غذایی پیشنهادی برای حفظ سلامت بیشتر پاهایتان است.

 

بعضی غذاها، مانند آنهایی که غنی از مواد قندی هستند، می توانند موجب تورم گردند و این تورم می تواند بر سلامت پای شما اثر بگذارد .

 به نظر شری گرین، بیشتر مردم تغذیه و ارتباط آن با سلامتی را تنها مربوط به نخوردن غذاهای چاق کننده و یا غذاهای مربوط به سلامت قلب می دانند، در حالی که رژیم غذایی بر روی قسمتهای دیگر بدن از جمله پاها نیز، تاثیر گذار است.این پزشک می گوید: وقتی برای مردم توضیح می دهید که چگونه سلامتی پا، به سلامتی سایر قسمت های بدن مربوط است و آنچه ما می خوریم، روی آن موثر خواهد بود ،ابتدا بسیار تعجب می کنند ،اما وقتی با تغییر دادن رژیم غذایی خود ، احساس بهتری می کنند، تازه متوجه منظور ما می شوند.
 
پا و تغذیه : با تورم و درد مبارزه کنیم

به گفته دکتر گرین یکی از مشکلات پا که می تواند در ارتباط با تغذیه باشد، تورم یا آماس است. بعضی غذاها، باعث افزایش سطح موادی در بدن می شوند که می توانند ، باعث التهاب وتورم بافت ها می گردند. این تورم می تواند بصورت التهاب پلانتار فاسیا ( plantar fasciitis) بروز پیدا کند که در بافت های ضخیم کف پا ، پاشنه و یا جاهای دیگر پا، ایجاد درد می کند .
 
بسیاری از غذاهای رایج، نظیر غلات پاک شده، شکر و چربی های ترانس، که در بسیاری محصولات پخته شده و غذاهای حاضری موجود است، تورم و آماس را افزایش می دهند. همچنین از دیگر مواد غذایی ایجاد کننده تورم ، می توان به اسید های چرب اشباع موجود در گوشت قرمز و امگا 6 که در روغن های گیاهی رایج نظیر روغن ذرت، سویا و آفتابگردان یافت می شود، اشاره نمود.
 
دکتر گرین اشاره می کند که تورم یا آماس، می تواند در بدن افرادی که به مواد خوراکی معمولی نظیر گندم آلرژی، دارند افزایش یابد. همچنین مصرف زیاد غذاهای بالابرنده سریع قند خون نظیر شیرینی، آرد سفید و پاستا، عامل دیگر افزایش تورم است.در کل رژیم عذایی که دکتر گرین، برای کاهش تورم به بیماران خود توصیه می کند، به شرح زیر است:اسید امگا 3 ، بیشتر مصرف کنید. ماهی آزاد، علاوه بر دارا بودن سایر مکمل های غذایی، غنی از اسید امگا 3 هستند. امگا 3 به کاهش تورم ،کمک می کند و نتایج مطالعات تغذیه ای،نشان می دهد که امگا 3 باید در تعادل با امگا 6 ، در رژیم غذایی مصرف شود.
 
در رژیم غذایی بیشتر مردم، امگا 6 بیشتر از امگا 3 استفاده می شود و برای رفع این عدم تعادل ، می توان مصرف بیشتر ماهی را توصیه نمود.
 
برنامه غذایی سالمتری را دنبال کنید:
 
با رعایت رژیم غذایی سالم تر، می توانید از تورم در پاها جلوگیری کنید و بطور کلی از سلامت عمومی بیشتری، برخوردار شوید. این برنامه ی غذایی، همانا بیشتر مصرف کردن سبزیجات و غذاهای گیاهی تازه و کاهش مصرف گوشت قرمز و مواد غذایی قندی، است.دو بیماری رایج، مرض قند و بیماری های عروقی، سلامت پاهای میلیون ها نفر را تحت تاثیر قرار داده است.
 
هر یک از این دو بیماری ، می تواند با آسیب زدن به رگهای خونی، عمل خون رسانی به بخش های پایینی بدن را مختل سازد.تغذیه مناسب می تواند پاهای شما را از آسیب های ناشی از این دو بیماری، حفظ کند. بنا به گزارش موسسه ملی سلامت (NIH)، رعایت یک رژیم غذایی که در آن مصرف اسید های چرب اشباع، اسیدهای چرب ترانس و نمک پایین بوده، ولی مصرف میوه و سبزیجات بالا باشد، می تواند خطر ابتلا به بیماری های عروقی را کم کند.
 
انجام مطالعه ای در سال 2008 که نتایج آن درمجله جراحی عروق ، ذکرشده است، بطور مشخص نشان می دهد که مصرف امگا 3 با کاهش خطر ابتلا به بیماری های عروقی در ارتباط است.اگر شما بیماری دیابت دارید، یک رژیم غذایی سالم ،می تواند پاهای شما را از عوارض این بیماری حفظ کند. موسسه ملی سلامت (NIH) بطور کلی رژیم غذایی غنی از غلات، حبوبات،سبزیجات، میوه جات و گوشت بدون چربی ، برای بیماران دیابتی توصیه می کند.

پرینتایمیل

رژیم غذایی در آرتریت روماتوئید

 

محققین سوئدی طبق یك مطالعه تجربی نشان دادند،افرادی كه دارای التهاب مفاصل ( روماتیسم ) بوده  و رژیم غذایی مردم نواحی مدیترانه را دریافت كرده ا ند، به مراتب درد و تورم كمتر و فعالیت بیشتری داشته اند.


آرتریت یعنی شخص ، دارای مفاصل دردناك و متورم است . چربی كه شما مصرف می كنید، در بدن تبدیل به یكسری مواد شیمیایی به نام پروستاگلاندین می شود. پروستاگلاندین ها انواع مختلفی دارند و هر كدام در بدن ، عمل مخصوص به خود را انجام می دهند. بعضی از انواع پروستاگلاندین ، باعث التهاب مفاصل می شود كه علائم این التهاب شامل قرمزشدن، تورم، خارش و درد است كه وضعیت آرتریت را بدتر می كنند .انواع دیگر پروستاگلاندین ، باعث پیشگیری و درمان التهاب می شوند.

اسیدهای چرب اُمگا- 3 كه درماهی ودانه های خوراكی مثل بذرِ كتان، گندم و لوبیای سویا وجود دارد ، التهاب مفاصل را كاهش می دهند. اسیدهای چرب تك اشباعی (MUFA) نیز مانند اسیدهای چرب عمل می كنند كه در بیشتر سبزیجات و روغن زیتون ( اولین روغنی كه در نواحی مدیترانه استفاده شد) یافت می شوند.

رژیم غذایی مردم نواحی مدیترانه بر پایه ی میوه، سبزی، غلات كامل ( تصفیه نشده و سبوس دار)، آجیل ، دانه های خوراكی و ماهی است كه تمامی این مواد غذایی باعث كاهش التهاب مفاصل می شوند.

این محققین نشان دادند دریافت رژیم غذایی مردم نواحی دریای مدیترانه درد ناشی ازآرتریت روماتوئید ( روماتیسم یا التهاب مفاصل ) را كاهش می دهد.

پرینتایمیل

6 راهکار اساسي براي استحکام استخوان

 


در صورتي که پروتئين به ميزان کافي دريافت نشود استخوان استحکام خود را از دست مي دهد. سبزيجات و ميوه براي استخوان بسيار مفيدند و شرايطي را به وجود مي آورند که اتلاف استخواني کاهش مي يابد.


 

کليه حرکات بدن ما با حمايت استخوان ها انجام مي شود. استخوان هاي ما يک بافت مرده نيستند بلکه داراي سلول هاي زنده و فعالي است که دائما در حال شکسته شدن و ساخت مجدد است. حفظ سلامت استخوان ها در گرو رعايت يک سري نکات تغذيه اي است.

از 25 سالگي به بعد اگر مراقب استخوان هاي مان نباشيم شکسته شدن بافت استخواني يا اتلاف آن بيشتر از ساخت سلولي مي شود در نتيجه به مرور استخوان ها باريک تر و ضعيف تر شده و در سنين بالا احتمال پوکي استخوان و شکستگي افزايش مي يابد. شکستگي هايي که منجر به ناتواني و از کارافتادگي مي شود.

به گفته ي دکتر جري نيو، از متخصصان موسسه ملي پوکي استخوان آمريکا، يک رژيم غذايي متعادل که سرشار از غذاهاي تازه و سالم و مقوي باشد موجب افزايش سلامت استخوان مي شود. براي اين منظور رعايت 6 راهکار تغذيه اي ضروري است.

 

1- سهم پروتئين مورد نيازتان را بخوريد؛ بيشتر از نوع کم چربي و به اندازه

پروتئين کمک مي کند تا تارهاي کلاژن مورد نياز براي اسکلت استخوان ساخته شود در صورتي که پروتئين به ميزان کافي دريافت نشود استخوان استحکام خود را از دست مي دهد.

تحقيقات نشان داده است بزرگسالاني که بالاتر از 80 سال سن دارند و کمتر از حد مورد نياز پروتئين دريافت مي کنند، استخوان هاي شان با سرعت بيشتري تحليل مي رود و احتمال شکستگي در آن ها افزايش مي يابد.

ويتامين، املاح و آنتي اکسيدان هاي زياد موجود در سبزيجات هم استخوان ها را محکم تر مي کند و هم عضلات حمايت کننده استخوان را سالم تر مي سازد

مقدار مورد نياز: هر خانم روزانه 175 گرم پروتئين کم چربي(مرغ بدون پوست، ماهي، لوبيا، لبنيات کم چربي يا بدون چربي، مغزها و دانه ها) نياز دارد و هر آقا تقريبا 190 گرم. (يک پاي مرغ کوچک 105 گرم وزن دارد)

آن چه بايد از آن پرهيز کنيد: گوشت قرمز، پوست مرغ، چربي و دنبه، کره، خامه و روغن نارگيل و نخل است زيرا روغن هاي اشباع علاوه بر عوارض قلبي و عروقي موجب لاغر شدن استخوان مي شوند.

اگر يک رژيم غذايي لاغري داريد که پروتئين زياد و مواد نشاسته اي کمي دارد، دقت کنيد که به اندازه کافي کلسيم مصرف کنيد زيرا دريافت پروتئين زياد هم مشکل زا است و موجب خروج کلسيم از استخوان ها و ضعيف شدن استخوان مي شود.

 

2- به مصرف مقدار کافي سبزيجات دقت کنيد؛ از انواع مختلف

بسياري از مطالعات نشان داده اند که مصرف سبزيجات و ميوه هابا سلامت استخوان مرتبط است. بعضي از مطالعات نشان داده اند که سبزيجات و ميوه براي استخوان بسيار مفيدند و شرايطي را به وجود مي آورند که اتلاف استخواني کاهش مي يابد. اين مساله مي تواند ناشي از فنول ها و فلاونوئيدهاي موجود در سبزيجات باشد که موجب استحکام استخوان مي شود.

ويتامين، املاح و آنتي اکسيدان هاي زياد موجود در سبزيجات هم استخوان ها را محکم تر مي کند و هم عضلات حمايت کننده استخوان را سالم تر مي سازد.

مقدار مورد نياز: روزانه حداقل دو عدد ميوه متوسط که به اندازه يک و نيم ليوان باشد مصرف کنيد. هر روز سبزيجات زيادي مصرف کنيد، معادل دو ليوان يا بيشتر.

رنگين کماني از سبزيجات را انتخاب کنيد، زرد، نارنجي، قرمز، سبز کم رنگ و پر رنگ و ...حس چشايي تان را با مزه هاي مختلف سبزيجات آشنا کنيد زيرا هر سبزي داراي ترکيب خاصي از املاح، ويتامين ها و مواد مغذي است. 

 

3- غذاهاي پر کلسيم را فراموش نکنيد

اگر رژيم غذايي شما کلسيم کافي نداشته باشد، کلسيم مورد نيازتان از استخوان هاي تان برداشته مي شود. دريافت کم کلسيم موجب کاهش تراکم استخوان ها مي شود در نتيجه احتمال شکستگي استخوان افزايش مي يابد.

انجام روزانه حداقل 30 دقيقه ورزش و فعاليت بدني براي حفظ استحکام استخوان ضروري است

مقدار مورد نياز: از محصولات لبني کم چربي يا بدون چربي استفاده کنيد. بعضي از ماهي ها هم مثل سالمون و ساردين کلسيم زيادي دارد.

سعي کنيد سوپ يا آبگوشتي درست کنيد که محتوي عصاره ي استخوان هاي نرم مرغ و گوسفند باشد و سعي کنيد استخوان ها را هم بجويد. سبزيجاتي با رنگ سبز تيره، بروکلي، انجير خشک و مغزها کلسيم زيادي دارند(اسفناج، ريواس و چغندر ترکيبي به نام اگزالات دارند که جذب کلسيم را کاهش مي دهد). براي جذب کلسيم شما نياز به ويتامين D  داريد براي دريافت آن بايد روزانه نيم ساعت مقابل آفتاب باشيد.

اگر زير 50 سال هستيد بر اساس توصيه ي انجمن ملي استئوپروز آمريکا روزانه 1000 ميلي گرم کلسيم نياز داريد و 400 تا 800 واحد ويتامين D. اگر بالاي 50 سال داريد نياز شما به کلسيم بيشتر شده و روزانه 1200 ميلي گرم نياز داريد به علاوه ي 800 تا 1000 واحد ويتامين D. اين ويتامين در صورت تشخيص پزشک مي تواند به صورت مکمل تجويز شود و به استحکام بيشتر استخوان کمک مي کند.

هر باري که غذا مي خوريد روده ي شما توان جذب تنها 500 تا 600 ميلي گرم کلسيم را دارد پس منابع کلسيم را در چند وعده ميل کنيد. براي مثال در بين ناهار و شام دوغ يا ماست و قبل از خواب يک ليوان شير ميل کنيد.

 

4- تحرک داشته باشيد

انجام روزانه حداقل 30 دقيقه ورزش و فعاليت بدني براي حفظ استحکام استخوان ضروري است.

مطالعات نشان داده است افرادي که در سنين بالا تمرينات ورزشي انجام مي دهند کمتر اتفاق مي افتد که در حين راه رفتن زمين بخورند و احتمال شکستگي استخوان در اين افراد کمتر است.

اگر نمي توانيد ورزش هاي سنگين مثل دويدن انجام دهيد، ورزش هاي سبک تر مثل پياده روي، بالا و پايين رفتن از پله، تمرينات نرمشي سبک و مناسب سن تان انجام دهيد. همچنين ورزش هايي انجام دهيد که عضلات شما را محکم تر کند.

 

 5- ويتامين ها و ديگر املاح مورد نياز استخوان را به مقدار مورد نياز دريافت کنيد

ميوه ها و سبزيجات داراي ترکيباتي هستند که در سلامت استخوان نقش مهمي دارد. توصيه ي موسسه ملي استئوپروز آمريکا اين است که علاوه بر کلسيم؛

  •  منيزيم دريافت کنيد که در اسفناج، چغندر، باميه، گوجه فرنگي، سيب زميني، کشمش و بارهنگ وجود دارد.
  •  پتاسيم دريافت کنيد که در گوجه فرنگي، کشمش، سيب زميني، اسفناج، پرتقال، آب پرتقال، موز و آلو وجود دارد.
  •  ويتامين C مصرف کنيد که در فلفل قرمز، فلفل سبز، پرتقال، گريپ فروت، بروکلي، توت فرنگي و آناناس وجود دارد.
  •  ويتامين K مصرف کنيد که در سبزيجات برگ سبز تيره مثل کلم برگ، سبزي خوردن، اسفناج و شلغم سبز وجود دارد.

 

6- عادت نمک خوردن را کنار بگذاريد

بيشتر افراد بيش از آن چه بدن شان نياز داشته باشد نمک دريافت مي کنند و اين مقدار مصرف نمک براي استخوان ها ضرر دارد.

نمک را براي طعم دهي به غذاها و جلوگيري از فساد غذاهاي فرايند شده، زياد به کار مي برند و هر چه ما غذاي آماده ي بيشتري مصرف کنيم بيشتر سديم دريافت مي کنيم.

براي اين که کمتر نمک مصرف کنيد؛

  •  کمتر غذاهاي آماده، سوسيس و کالباس و غذاهاي رستوراني بخوريد.
  •  خودتان غذاهاي کم نمک تهيه کنيد و ميل کنيد.
  •  کلم شور، خيار شور و زيتون شور کمتر مصرف کنيد.
  •  از غذاها و سبزيجات کنسرو شده کمتر استفاده کنيد.
  •  نمک را سر سفره نياوريد.

 

نویسنده: عاتکه موسوي

 

پرینتایمیل

مقالات دیگر...

بیشتر بدانید ...

در ارتباط باشید ...

      

عضویت در خبرنامه پزشکی