دکتر دنیلی
دکتر دنیلی

مقالات تخصصی پا

مراقبت از پا

  • پاهای خود را هر روز بشوید و خصوصا بین انگشتان را به دقت خشک کنید.
  • قبل از شستشوی پاها درجه حرارت آب را با آرنج یا دماسنج بررسی کنید.

  • روزانه پاهای خود را از نظر وجود تاول، بریدگی، خراشیدگی یا ضایعات بین انگشتان بررسی نماید.
  • در صورت وجود اختلال دید، یکی ازاعضای خانواده یا یک دوست روزانه پاها را مشاهده کنید.
  • در صورت خشکی پوست پاها، پس از شستشو و خشک کردن از کرم یا روغن نرم کننده استفاده کنید.
  • استفاده از پانسمانهای پیشگیری از بروز زخم می تواند کمک کننده باشد.
  • جوراب های مناسب کتانی یا نخی بپوشید و روزانه آنها را تعویض کنید.
  • هنگام خرید کفش دقت کنید که کاملا اندازه باشد. به جا باز کردن بعدی کفش اعتماد نکنید.
  • جنس کفش باید چرمی باشد و خرید کفش در اواخر روز (زمانیکه پاها بزرگترین اندازه را دارند) صورت گیرد. کفش های ویژه قدم زدن و دویدن را پس از بررسی پزشک بپوشید.
  • قبل از پوشیدن کفش، داخل و کناره های آن را از نظر وجود مواردی چون جسم خارجی و سنگ ریزه بررسی کنید.
  • هر 4 تا 6 ساعت کفش ها را برای استراحت از پا در آورید.
  • در فصل زمستان بیشتراحتیاط نمایید وازجوراب پشمی استفاده کنید.اطمینان داشته باشید که که کفشها برای جوراب های ضخیم به اندازه کافی جا دارند.
  • ناخن ها را به صورت عرضی کوتاه کنید و هیچگاه آنها را از ته نگیرید.
  • در صورت وجود یک ضایعه جدید، قرمزی، تورم، درد پا یا هر گونه زخم یا تاول فورا پزشک خود را آگاه کنید و تا زمان معاینه پا ها را استراحت دهید.

اقدامات پیشگیرانه مناسب بهداشتی مناسب در افراد دیابتی:

  • قندخون نزديك حد طبيعي نگهداشته شود، زيرا پيدايش نوروپاتي به تأخير مي‏افتد.
  • دیابت را به خوبی کنترل نمایید وهر چه می توانید درمورد دیابت وآثارآن برپاها بیاموزید.
  • سیگار نکشید.
  • از کیسه آب گرم برای گرم کردن پاها استفاده نکنید.
  • هرگز با پای بدون پوشش راه نروید.
  • در صورت سردی پاها جوراب بپوشید و آنها را در معرض حرارت مستقیم قرار ندهید.
  • بر روی سطوح داغ مانند شن های ساحل یا سیمان کنار استخر شنا راه نروید.
  • مواد شیمیایی را برای بر طرف کردن میخچه و پینه به کار نبرید و ازمحلول های ضد عفونی قوی استفاده نکنید.
  • از نوار های چسبنده روی پا استفاده نکنید.
  • پاها را مدت طولانی در آب قرار ندهید.
  • از کش یا بند جوراب استفاده نکنید.

پرینتایمیل

ورم دو طرفه ساق و پا چه علت هایی دارد

ورم ساق یکی از مشکلات آزار دهنده اندام تحتانی است که میتواند به علل متفاوتی ایجاد شود. این ورم میتواند همراه با درد و یا بدون آن باشد. یک طرفه یا دوطرفه باشد. بصورت حاد و یا مزمن ایجاد شده باشد و میتواند همراه با علائم دیگری باشد که پزشک را به علت اصلی بوجود آورنده آن راهنمایی میکند.

ورم ساق ممکن است به علت بیماری های سیستمیک باشد. منظور از بیماری های سیستمیک آنهایی هستند که کل بدن را مورد تاثیر خود قرار میدهند. در این موارد هر دو ساق ورم میکنند. به عبارت دیگر تورم ساق در این بیماری ها معمولا دو طرفه است. مهمترین این علل عبارتند از:

  • نارسایی کلیوی : وقتی کلیه نارسا شده و خوب کار نمیکند نمیتواند آبی را که از طریق خوردن و آشامیدن وارد بدن میشود به خوبی دفع کند. این مشکل موجب میشود آب زیادی در بدن باقی مانده و بدن متورم شود. به این تورم ادم Edema میگویند. به علت تاثیر جاذبه این تورم معمولا در اندام تحتانی بخصوص در ساق و مچ پا بیشتر است. در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی دراز کشیدن موجب میشود آبی که در ساق تجمع پیدا کرده در کل بدن پخش شود. این بیماران صبح ها که از خواب بیدار میشوند ورم ساق کمی داشته و به عوض صورت آنها متورم و پف کرده است
  • نارسایی قلبی : قلبی که ضعیف و نارسا شده است نمیتواند خون وریدی را به خوبی پمپ کند. نتیجه آن تجمع خون وریدی در پشت قلب و پس زدن آن در کل بدن است. بر اثر تاثیر جاذبه زمین بیشترین جایی که این خون جمع میشود در ساق و مچ پا است. در این بیماران با دراز کشیدن و بالا نگه داشتن پا ورم ساق کمتر میشود

 
تورم دوطرفه ساق

  • کاهش پروتئین خون : کاهش پروتئین خون بدنبال نارسایی کبدی و یا سندروم نفروتیک در کلیه و یا سوء تغذیه و یا بعضی بیماری گوارشی ایجاد میشود. کاهش پروتئین خون موجب نشت بیشتر سرم از داخل مویرگ ها به فضای بین سلولی شده و در نتیجه موجب ورم کل بدن میشود
  • بیماری های مزمن ریه مانند آمفیزم و برونشیت مزمن : در این بیماری ها فشار عروق ریوی بالا میرود و بدنبال آن ممکن است این افزایش فشار به ورید های قبل از قلب منتقل شده و در نتیجه موجب ورم شود
  • کم خونی
  • مصرف داروهای ضد التهاب مانند بروفن و بعضی داروهای ضد فشار خون
  • کم کاری غده تیروئید
  • فشار خون بارداری

 

گاهی اوقات ورم ساق ها به علت کاهش سرعت جریان خون در ورید های اندام تحتانی و در نتیجه ماندن بیشتر خون در آنها ایجاد میشود. این وضعیت را استاز Stasis مینامند. شایعترین علل استاز عبارتند از نشستن و یا ایستادن به مدت طولانی، فلج بودن اندام تحتانی و یا چاقی مفرط.

پرینتایمیل

علل ایجاد نوروپاتی در پا چیست؟

نوروپاتی در واقع به آسیب عصبی گفته می شود که تمام مناطق بدن را تحت تاثیر قرار می دهد.نوروپاتی پروگزیمال اشاره به آسیب های عصبی نواحی ساق پا و بازوها دارد ونوروپاتی محیطی به آسیب های عصبی در نواحی کف پا و دست گفته می شود.

دلایل بسیاری را می توان برای ایجاد نوروپاتی برشمرد که برخی از آنها می توانند ارثی باشند ، از جمله این دلایل نوروپاتی دیابتی و یا نوروپاتی ناشی از تروما یا آسیب است. علائم این مشکل می تواند سوزن سوزن زدن ، بی حسی ، ضعف عضلانی و درد باشد. برای تعیین علت زمینه ای نوروپاتی باید با پزشک متخصص مشورت نمایید.

دیابت

علت اصلی نوروپاتی ساق پا و کف پا ابتلا به بیماری دیابت است.اثرات طولانی مدت قند خون بالا سبب آسیب های عصبی غیرقابل بازگشت به ساق و کف پا می شود.درمان اولیه برای جلوگیری و کاهش خطر ابتلا به نوروپاتی محیطی کنترل دقیق قند خون ، رژیم غذایی منظم و ورزش است.دیابت با داروهایی نظیر انسولین کنترل می شود و به کمک طب سوزنی می توان به کاهش درد و افزایش جریان خون در مناطق آسیب دیده پا کمک کرد.

عدم توازن غدد درون ریز

عدم تعادل در تولید هورمون می تواند یکی از علل نوروپاتی ساق و کف پا باشد بطور مثال آکرومگالی بعلت تولید بیش از حد هورمون رشد در بدن ایجاد می شود. در نتیجه این امر با بزرگ شدن استخوان ها ، مفاصل ، تاندون ها و رباط ها همراه است.فشرده سازی اعصاب ساق و کف پا می تواند منجر به نوروپاتی شود. کم کاری تیروئید نیز حالتی است که موجب ادم یا تجمع مایع و در نتیجه تورم بافت شده که این امر فشردگی و افزایش فشار به اعصاب ساق پا و کف پا را منجر می شود.

اعتیاد به الکل و کمبود تغذیه

یکی از علل ایجاد نوروپاتی کمبود تغذیه و ویتامین است. تیامین و ویتامین ها برای حفظ عملکرد مناسب اعصاب و هدایت عصبی لازم می باشند.کمبود تیامین می تواند نوروپاتی دردناک دیستال را بدلیل انحطاط عصبی ایجاد کند.این وضعیت به احتمال زیاد در افراد الکلی و یا کسانیکه از کمبود مواد مغذی رنج می برند مشاهده می شود.برخی ویتامین نظیر B6 ، B12 ، B1 وE و همچنین نیاسین برای کاهش و جلوگیری از نوروپاتی محیطی ضروری هستند.

سموم و داروها

سموم می توانند در ایجاد نوروپاتی محیطی نقش داشته باشند.فلزات سنگین همانند سرب ، جیوه و ترکیبات تالیوم می توانند خطرات ناشی از نوراپاتی را در ساق و کف پا افزایش دهند.داروها نیز اگر برای طولانی مدت استفاده شوند می توانند اثرات نوروپاتیک داشته باشند. این داروها عبارتند از : داروهای ضد تشنج ، داروهای ضد ویروس ، آنتی بیوتیک ها و داروهای درمان سرطان. از جمله نشانه های اولیه این بیماری سوزن سوزن شدن دست و پا ، بی حسی ، مشکل در راه رفتن و عدم تعادل است.

پرینتایمیل

اسرار سلامتی پیاده روی با پای برهنه

 مزیت های متعددی برای پابرهنه راه رفتن وجود دارد. در این مقاله به برخی از اسرار راه رفتن با پای برهنه و بدون کفش اشاره خواهیم کرد.

امروزه تصور زندگی بدون کفش ، دمپایی و صندل دشوار است. کفش پا را از بریدگی ، کبودی ، گرما و سرما حفظ می کند و مانع از تماس آن با موجودات مضر و موذی می گردد.در حال حاضر در خارج از منزل اگر فردی را بدون کفش مشاهده کنید تعجب خواهید کرد.

بزرگترین عیب پوشیدن کفش این است که تحرک طبیعی پا را محدود می کند و انعطاف پذیری آن را کاهش می دهد. این امر سبب افزایش تعدادی از مشکلات پا می گردد. بدون شک پابرهنه راه رفتن نیز مشکلات شایعی را برای پا ایجاد می کند. اما علاوه بر این خواص درمانی نیز دارد.

تقویت عضلات

پابرهنه راه رفتن باعث افزایش قدرت عضلات درگیر در قسمت پایین بدن بخصوص پاها و باسن می گردد. ماهیچه های کوچک واقع در این نواحی زمانی که کفش دارید به درستی کشیده نمی شوند. پابرهنه راه رفتن باعث تقویت و چالاکی عضلات این ناحیه می شود. نه تنها تقویت عضلات بلکه باعث می گردد که در حین دویدن و راه رفتن از آسیب دیدن پا جلوگیری بعمل آید.

تسکین مشکلات مفاصل

پابرهنه راه رفتن برای مفاصل بدن خوب است. زمانیکه شما به پوشیدن کفش های پاشنه بلند ویا ضخیم عادت کنید در واقع مفاصل شما به شدت تحت تاثیر قرار خواهند گرفت. پابرهنه راه رفتن مفص زانو ، مفص کمر و ران را تحت فشار قرار نمی دهد و شما در وضعیت راحتی قدم می زنید.

بهبود وضعیت

از دیگر فواید آن اثر مثبتی است که بر روی بدن دارد.پوشیدن کفش بطور منظم عضلات پا را ضعیف می کند. پابرهنه راه رفتن به عضلات قدرت انعطاف پذیری می دهد.بنابراین در این حالت به خوبی می توان ساختار فیزیکی را تنظیم کرد.اگر پشت شما آسیب دیده و از درد آن رنج می برید پابرهنه پیاده روی کنید و اثر مثبت آن را بر روی بدن خود مشاهده کنید.

درمان وریدهای واریسی

پابرهنه راه رفتن برای کسانیکه از رگ های واریسی رنج می برند مفید است.در این حالت رگ های موجود در پا و کف پای بیماری در بازگشت خون به قلب با شکست مواجه می شوند.پابرهنه راه رفتن در حرکت آزادانه انگشتان پا نقش دارد.در نتیجه گردش خون در پاها را بهبود می بخشد و این به نوبه خود سبب تسهیل خون رسانی به قلب می شود.

جلوگیری از فرورفتن ناخن پا به داخل گوشت پا

کسانیکه از این مشکل رنج می برند غالبا توصیه می شود که پابرهنه راه بروند.این امر شانس عود کردن را به حداقل می رساند.دلیل آن این است که زمانی که ما کفش می پوشیم فشار مشخصی بر روی انگشتان پا وارد می شود و با مشکل فرورفتن ناخن به گوشت پا مواجه می شویم. در حالت ایده آل توصیه می شود که حداقل به مدت ۱۰ ساعت در روز پابرهنه پیاده روی کنید. اگر این امکان برای شما وجود ندارد سعی کنید حداقل زمانی را در منزل برای پابرهنه بودن اختصاص دهید.

جلوگیری از رشد قارچ

در طول تابستان زمانیکه شما مدت های طولانی را صرف پوشیدن کفش می کنید. شرایط مرطوب و تاریکی در کفش ایجاد می گردد که امکان رشد قارچ را تسهیل می بخشد.با پیاده روی پابرهنه می توان از عفونت های قارچی پا و ناخن جلوگیری کرد.

کاهش خطر ناهنجاری های پا در کودکان

پابرهنه راه رفتن صرفا برای بزرگسالان توصیه نمی شود بلکه برای کودکان نیز امری مفید است. اگر کودکان بطور منظم پابرهنه راه بروند صاف بودن انگشتان پای آنها تضمین می شود. بنابراین به ناهنجاری های پا و کف پای صاف در آینده دچار نمی شوند. علاوه بر این پای قدرتمند و قوی خواهند داشت.

پرینتایمیل

آناتومی پا و ۵ استخوان پا که باید بشناسید!

بدن انسان از اعضای مختلفی تشکیل شده است. آناتومی بدن انسان نگاه دقیقی به جزییات بدن به ما خواهد داد.  در این نوشته می خواهیم آناتومی پا را از نظر بگذرانیم و توضیحاتی درباره تک تک اجزای پا به شما عزیزان عرض کنیم.

کف پا از ۲۶ استخوان تشکیل شده است. دو استخوانی که در پشت پا قرار دارند یعنی استخوان های تالوس Talus و پاشنه یا کالکانه Calcaneous را روی هم رفته هیندفوت Hindfoot یعنی پشت پا می نامند.

جلوتر از این دو استخوان گروهی متشکل از پنج استخوان کوچکتر قرار دارند که به آنها استخوان های تارس Tarsal bones میگویند. مجموعه این پنج استخوان را میدفوت Midfoot یا پای میانی هم مینامند.

این پنج استخوان عبارتند از:

استخوان کوبوئید Coboid : این استخوان در جلوی استخوان پاشنه و در قسمت خارجی کف پا قرار گرفته است.

استخوان ناویکولر Navicular : این استخوان در جلوی تالوس و در قسمت داخلی کف پا قرار گرفته است.

استخوان های کونئیفرم Cuneiform : اینها سه استخوان هستند که به آنها کونئیفرم های داخلی medial و خارجی Lateral و وسطی Intermediate میگویند. این سه استخوان در جلوی استخوان ناویکولر قرار گرفته اند. جلوتر از استخوان های تارس پنج استخوان بلند قرار دارند که به آنها متاتارس Matatarsals میگویند و در واقع کف پا را میسازند.

جلوتر از متاتارس ها انگشتان پا قرار دارند که هر کدام از آنها سه بند دارد (بجز شست پا که دو بند دارد) و به استخوان هر بند فالانکس Phalanges میگویند.

مفاصل بین استخوان های تارس و متاتارس را مفاصل تارسومتاتارس Tarsometatarsal joints میگویند.

مفاصل بین متاتارس ها و بند اول انگشتان پا را مفاصل متانارسوفالانژیال Metatarsophalangeal joints میگویند.

مفاصل

پرینتایمیل

مقالات دیگر...

بیشتر بدانید ...

در ارتباط باشید ...

      

عضویت در خبرنامه پزشکی