دکتر دنیلی
دکتر دنیلی

مقالات تخصصی پا

تاندنیت آشیل چیست. درد پشت پاشنه پا به چه علت ایجاد میشود

تاندنیت آشیل بیماری است که علامت عمده آن درد در پشت ساق و نزدیک پاشنه است. تاندون آشیل بزرگترین تاندون بدن است. این تاندون عضلات پشت ساق را به استخوان پاشنه متصل میکند و کارکرد آن برای راه رفتن، دویدن و جهیدن لازم است.

 

انواع تاندنیت آشیل

تاندنیت Tendinitis به معنای التهاب تاندون است. التهاب پاسخ طبیعی بدن به آسیب یا بیماری است و علامت آن درد و تورم است. دو نوع تاندنیت آشیل وجود دارد.

تاندنیت در قسمت های بالای آشیل

در این بیماری فیبرهای قسمت های بالایی تاندون دچار پارگی های میکروسکوپی شده و تاندون در ظاهرمتورم و کلفت میشود. این تاندنیت بیشتر در جوان ها و افراد فعال است.


تورم در محل اتصال تاندون آشیل به استخوان پاشنه به علت التهاب تاندون (تاندنیت) است




تورم و قرمزی روی تاندون آشل به علت تاندنیت

 

تاندنیت در محل اتصال آشیل به پاشنه

در این حالت آسیب و پارگی های میکروسکوپی در تاندون آشیل درست در محل اتصال آن به استخوان پاشنه ایجاد میشود. در این نوع تاندنیت ممکن است در محل اتصال آشیل به استخوان پاشنه استخوان اضافی رشد کند.

در هر دو نوع این تاندنیت ها ممکن است املاح کلسیم روی تاندون رسوب کند. 

 
رسوب املاح کلسیم در تاندون آشیل یکی از علائم التهاب تاندون است

 

علت تاندنیت آشیل

 این بیماری به علت ضربات و فشار های مکرر و طولانی مدت به تاندون آشیل بوجود میاید.

  • وقتی سطح فعالیت بدنی خود را ناگهان زیاد میکنیم مثلاً طول مدت دویدن روزانه خود را ناگهان دو برابر میکنیم فشار زیادی را به تاندون آشیل وارد کرده که میتواند موجب آسیب و متعاقب آن التهاب شود.
  • وقتی عضلات پشت ساق قابلیت انعطاف کافی نداشته باشند فعالیت شدید بدنی میتواند موجب اعمال نیروهای کششی زیاد به تاندون آشیل شده و به آن آسیب بزند.
  • وجود برجستگی استخوانی در محل اتصال تاندون آشیل به استخوان پاشنه ممکن است موجب سائیده شدن مکرر تاندون به برجستگی شده و موجب آسیب و التهاب آن شود.

 

علائم تاندنیت آشیل چیست

 شایعترین علائم عبارتند از

  • درد و خشکی روی تاندون آشیل در صبح ها
  • درد روی تاندون آشیل که با فعالیت شدیدتر میشود
  • درد شدید روی آشیل در روز بعد از ورزش شدید
  • کلفت شدن تاندون آشیل
  • برجستگی استخوانی در محل اتصال تاندون اشیل به استخوان پاشنه
  • تورم پشت ساق که با فعالیت بدنی بیشتر میشود.

 منبع: سایت ایران ارتوپد

پرینتایمیل

آشنایی با علت کج گذاشتن پا هنگام راه افتادن کودکان

پنجه‌های پای اغلب افراد هنگام راه رفتن به طور مستقیم رو به جلو یا اندکی به سمت خارج قرار می‌گیرد. اما در برخی افراد هنگام راه رفتن پنجه‌های پاهای‌شان را به سمت داخل تمایل دارد که اصطلاحا به آن "پا کفتری" می‌گویند.

کج گذاشتن پا به سمت داخل در کودکان کم‌سن در ابتدای به راه افتادن بسیار رایج است. در اغلب موارد با افزایش سن کودک این عارضه برطرف می‌شود و کودک پاهایش را درست روی زمین می‌گذارد.

اما در تعداد کمی از کودکان این عارضه به خودی خود بهتر نمی‌شود و باید درمان شود.

کج گذاشتن پا به سمت داخل هنگام راه رفتن حتی اگر با افزایش سن کودک برطرف نشود، مشکلات وخیمی ایجاد نمی‌کند. گاهی برای کودکان دچار این عارضه به علت انحنای پاهای‌شان کفش مناسب پیدا نمی‌شود.

این مشکل کفش پوشیدن ممکن است والدین را وا دارد که به درمان اقدام کنند. این عارضه باعث اشکال مفصلی یا اشکال در راه رفتن و حفظ تعادل نمی‌شود.

 

در شمار بسیار اندکی از کودکان چرخش شدید غیرعادی استخوان درشت نی ساق پا یا استخوان ران به سمت داخل وجود دارد که ممکن است ظاهر نامناسبی به پاها بدهد. این عارضه ممکن است گاهی نیاز به درمان جراحی داشته باشد.

سه علت ممکن است در کودکان سالم باعث کج گذاشتن پا به سمت داخل شود: "متاتارتوس اداکتوس"، چرخش درشت نی به سمت داخل، چرخش بیش از حد استخوان ران به جلو.

متاتارتوس اداکتوس

متاتارتوس اداکتوس به معناس انحنای پنجه پا به سمت داخل است.

این وضعیت پا بهتر از همه هنگامی دیده می‌شود که به کف پای کودک نگاه کنید.

اگر کودک شما متاتارتوس اداکتوس داشته باشد، ممکن است در هنگامی که هنوز نوزاد است، متوجه آن شوید.

این انحنا در پنجه پا احتمالا پیش از تولد، هنگامی که پا درون رحم تحت فشار قرار می‌گیرد و به این وضعیت در می‌آید.

از هر 9 تا 10 کودک یکی از آنها این مشکل را دارد، در بسیاری از این کودکان با افزایش سن کودک پنجه پا راست می‌شود.

 

 

 

دکترتان ممکن است به شما آموزش دهد تا چگونه پای نوزاد را تحت کشش قرار دهید تا پا راست‌تر شود.

اگر پای خیلی انحنا داشته باشد یا انحنای پا برطرف نشود، ممکن است دکترتان گچ گرفتن یا استفاده از بریس را برای کمک به تحت کشش قرار دادن پا برای راست کردن آن تجویز کند.

مهمترین مشکلی که انحنای شدید پنجه پا ایجاد می‌کند، مشکل کفش پوشیدن کودک است، و دلیل اصلی برای گچ گرفتن یا استفاده از بریس هم همین است.

چرخش داخلی استخوان درشت نی ساق پا

استخوان درشت‌نی در ساق پا در حد فاصل زانو و قوزک پا قرار دارد.

والدین معمولا هنگامی که کودک شروع به راه افتادن می‌کند، متوجه چرخش داخلی درشت‌نی می‌شوند. مقداری چرخش درشت‌نی به سمت داخل در نوزادان طبیعی است. این چرخش در انتهای سال اول زندگی برطرف می‌شود.

در برخی از کودکان این چرخش آنقدر صاف نمی‌شود که کودک پایش را به طور درست یعنی به سمت جلو یا اندکی به سمت خارج روی زمین بگذارد.

و در نتجه در هنگام آغاز به راه افتادن پاهایش را به سمت داخل کج خواهد گذاشت. استخوان‌های ساق پا با ادامه رشد کودک تا 6 تا 8 سالگی کودک راست‌تر خواهند شد.

در این عارضه استفاده از بریس یا کفش‌های خاص کمکی زیادی نخواهد کرد. یک شیوه درمانی استفاده از میله‌ای است که به کفش متصل است و باعث می‌شود پای کودک به سمت بیرون چرخانده شود.torsion 2

اما این شیوه در همه موارد موثر واقع نمی‌شود. بریس‌هایی مانند این گرانقیمت هستند، و اغلب کودکان دوست ندارند آنها را بپوشند.

بنابراین اغلب پزشکان در کودکان کمسن مبتلا به این عارضه درمانی تجویز نمی‌کنند و منتظر برطرف شدن آن با افزایش سن کودک باقی می‌مانند. حتی اگر چرخش استخوان درشت‌نی باقی بماند، باعث مشکلات مفصلی یا مشکل در راه رفتن یا پریدن نخواهد شد.

گاهی ظاهر پا ممکن است مسئله‌ساز باشد که در این موارد درمان با جراحی برای بریدن استخوان‌ها و چرخاندن آن به سمت بیرون است تا پنجه پا مستقیم به سمت جلو قرار گیرد. شمار بسیار اندکی از کودکان نیاز به چنین جراحی‌هایی خواهند داشت.

 چرخش به سمت داخل بیش از حد استخوان ران

همه نوزادان با اندکی چرخش به داخل استخوان ران به دنیا می‌آیند. این علت کج گذاشتن پا در کودکان در سنین 2 تا 4 سال، پس از شروع به راه افتادن کودک خودش را نشان می‌دهد.

این عارضه ممکن است با افزایش سن در سال‌های ابتدای کودکی بدتر شود؛ اما نهایتا در سال‌های بعدی زندگی بهتر می‌شود. در اغلب کودکان در 6 تا 8 سالگی پا به وضعیت عادی در می‌آید.

استفاده از بریس یا کفش طبی معمولا کمکی نمی‌کند. در معدودی از کودکان که چرخش به سمت داخل استخوان ران در آنها شدید است، ممکن است عمل جراحی برای بریدن استخوان و چرخاندن آن به بیرون انجام شود تا پنجه پا روی زمین به سمت جلو قرار گیرد. جراحی تنها در موارد خیلی شدید انجام می‌شود.

پرینتایمیل

درد استخوان چه عللی دارد

درد استخوان کمتر از درد مفصل و درد عضله شایع است. گاهی علت درد استخوان واضح است مانند شکستگی و در مواردی هم ممکن است تشخیص علت آن نیاز به بررسی بیشتری داشته باشد. علت درد استخوان هرچه باشد مهم بوده و باید جدی گرفته شود.

بسیاری از دردهایی که بیمار در استخوان یک اندام حس میکند ممکن است منشا استخوانی نداشته و از محل دیگری ارجاع شده باشد. مشکلاتی که در مفاصل نزدیک به یک استخوان وجود دارند ممکن است موجب دردی شوند که در ناحیه استخوان حس شود. تحریک اعصاب حسی در یک نقطه از بدن میتواند موجب احساس درد در نقطه ای شود که از محل تحریک دور است. در این شرایط مغز در تفسیر محل درد دچار خطا میشود. در واقع وقتی حس درد چند نقطه از بدن به توسط تنها یک عصب به مغز میرود مغز ممکن است در تفسیر محل دقیق در دچار اشتباه شود.

با این حال موارد بسیاری هم وجود دارد که درد استخوان درست بر روی محلی که مشکل دارد حس میشود. شایعترین علل درد استخوان عبارتند از


ضربه به استخوان :
ضربه به استخوان که معمولا بدنبال تصادفات، سقوط از ارتفاع، حوادث ورزشی و حوادث حین کار ایجاد میشود میتواند موجب شکستگی استخوان شده و همین شکستگی ایجاد درد شدیدی در محل آسیب دیده کند. در این موارد علت درد استخوان واضح است. با این حال موارد دیگری از آسیب های استخوانی بدنبال ضربه وجود دارند که به راحتی آشکار و واضح نیستند ولی موجب درد استخوان میشوند.
ضربه به استخوان ممکن است موجب شکستگی مویی آن شود که در رادیوگرافی ساده دیده نمیشود. البته این شکستگی ها در روش های دیگر تصویربرداری مانند سی تی اسکن دیده میشوند.

ضربه به استخوان میتواند موجب خونریزی در درون استخوان شود. این وضعیت ممکن است نه در رادیوگرافی ساده و نه در سی تی اسکن دیده شود و روش تشخیص آن ام آر آی است.
ضربات مکرر به استخوان در ورزشکارانی که حرکات شدید و مکرر بدنی انجام میدهند میتواند موجب شکستگی استرسی شود. این نوع شکستگی در مراحل اولیه در رادیوگرافی ساده دیده نمیشود و راه تشخیص آن ام آر آی و یا اسکن رادیوایزوتوپ است.


پوکی استخوان :
استئوپروز یا پوکی استخوان میتواند موجب درد استخوان در محلی شود که دچار ضعف و سستی شده است. استئومالاسی هم که به علت کمبود کلسیم و ویتامین دی ایجاد میشود میتواند موجب ضعف و بدنبال آن درد استخوان شود.


عفونت استخوان :
استئومیلیت یا عفونت استخوان میتواند علت درد آن باشد. وقتی عفونت استخوان حاد است تشخیص آن راحت تر و واضح تر است. با این حال عفونت های مزمن استخوان میتواند موجب دردهایی شود که تشخیص آن مشکل تر است. آزمایشات پاراکلینیکی و روش های تصویربرداری میتواند به تشخیص علت درد کمک کند.


سرطان استخوان :
تهاجم سلول های سرطانی به استخوان میتواند موجب درد آن شود. سرطان استخوان ممکن است اولیه باشد یعنی منشا سرطان از خود استخوان باشد. در بعضی موارد هم سرطان استخوان متاستاز از نواحی دیگر است. در این موارد بافت دیگری از بدن سرطانی میشود و سپس تهاجم این سلول ها به استخوان ها موجب درگیر شدن آنها و درد استخوانی میشود. سرطان هایی مانند لوسمی یا سرطان خون هم میتواند موجب درد استخوان شود.


اختلال جریان خون استخوان :
وقتی به عللی خونرسانی به استخوان متوقف میشود استخوان دردناک میگردد. بطور مثال در آنمی داسی شکل به علت انسداد مسیر جریان خون مویرگی به قسمت هایی از استخوان، درد استخوان ایجاد میشود. این درد ها میتواند بصورت حملاتی از درد باشد که شدت آن کم و زیاد میشود.

پزشک برای تشخیص علت درد استخوان ابتدا با بیمار صحبت کرده و از او اطلاعاتی راجع به مشخصات درد و سابقه مشکلات دیگر را میگیرد. سپس محل درد و کل بدن را معاینه میکند. بررسی های آزمایشگاهی و تصویربرداری هایی مانند رادیوگرافی، سی تی اسکن و ام آر آی به تشخیص علت درد استخوان کمک میکند.

 
 

پرینتایمیل

آمار مبتلایان به روماتیسم مفصلی در کشور

روماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید نوعی روماتیسم شناخته شده است که حدود سه میلیون نفر در کشور به آن مبتلا هستند. این اختلال که در زنان شایع‌تر است با درد و تورم در مفاصل مچ‌ها، آرنج‌ها، زانوها و خشکی صبحگاهی همراه است.

سیدرضا نجفی‌زاده، روماتولوژیست با اشاره به اینکه روماتیسم به تمام بیماری‌های بافت همبند، مفاصل، استخوان‌ها و عضلات گفته می‌شود که شامل تعداد زیادی اختلال است، اظهار داشت: شناخته شده‌ترین روماتیسم، آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی است.

وی افزود: در این بیماری التهابی مفاصل بافت‌های نرم اطراف آن عروق، اعصاب، تاندون‌ها و  عضلات گرفتار می‌شوند.

این فوق تخصص روماتولوژی ادامه داد: آنچه مردم به عنوان روماتیسم می‌شناسند آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی و تب روماتیسمی است که 50 درصد مبتلایان به تب روماتیسمی دچار روماتیسم قلبی می‌شوند.

* ۳میلیون نفر در کشور به روماتیسم مفصلی مبتلا هستند

نجفی‌زاده گفت: شیوع آرتریت روماتوئید در کشور حدود 0.4 درصد است بنابراین اگر جمعیت را حدود 80 میلیون نفر در نظر بگیریم حدود 3 میلیون نفر به این نوع روماتیسم مبتلا هستند البته شیوع دقیق آن در کشور 0.34 درصد است.

* نقش زمینه ژنتیکی و عوامل محیطی و درونی در ابتلا به آرتریت روماتوئید

وی ادامه داد: فردی که زمینه ژنتیکی برای ابتلا به آرتریت روماتوئید داشته باشد با برخی عوامل محیطی که شایع‌ترین آنها ویروس‌ها هستند دچار این اختلال می‌شوند. ویروس‌ها در افرادی که از نظر ژنتیکی زمینه مناسب ندارند اصلاح می‌شوند ولی در افرادی که زمینه ژنتیکی برای ابتلا به آرتریت روماتوئید را دارند اصلاح نمی‌شوند و موجب فعال شدن سیستم ایمنی و حمله به بافت‌های مفصلی و اطراف مفصل می‌شوند که در نهایت ابتلا به روماتیسم مفصلی را در پی دارد.

این فوق‌تخصص روماتولوژی گفت: بنابراین در مبتلایان فعال شدن غیرطبیعی سیستم ایمنی علیه بافت‌های مفصلی و اطراف مفاصل به وجود می‌آید و در هنگام پیشرفت بیماری علاوه بر اینها بافت‌های داخلی و احشایی نیز گرفتار می‌شوند.

* شیوع روماتیسم مفصلی در زنان بیشتر از مردان است

نجفی‌زاده تصریح کرد: شیوع آرتریت روماتوئید در زنان بیشتر از مردان است و این اختلال در هر سنی می‌تواند خود را نشان دهد اما شایع‌ترین سن ابتلا به آن 30 تا 50 سالگی است.

* علایم آرتریت روماتوئید

این فوق‌تخصص روماتولوژی اظهار داشت: درد و تورم در مفاصل کوچک مانند مچ‌ها، آرنج‌ها و زانوها جزو مهمترین علایم روماتیسم مفصلی است همچنین درد تدریجی بوده و بیمار خشکی صبحگاهی بارز و طولانی را تجربه می‌کند که برخلاف آرتروز با فعالیت و کار کردن شدت درد کاهش می‌یابد.

وی ادامه داد: خشکی صبحگاهی معمولاً بیش از 30 تا 60 دقیقه است و فرد علایمی مانند ضعف، بی‌حالی و بی‌اشتهایی را نیز تجربه می‌کند معمولاً این افراد می‌گویند وسط روز انگار کوه کنده‌اند و فاقد انرژی به شکل بیمارگونه هستند.

* درمان ‌آرتریت روماتوئید

نجفی‌زاده گفت: روماتولوژیست بهترین پزشک برای درمان آرتریت روماتوئید است زیرا این بیماری در 15 تا 25 درصد موارد می‌تواند موجب تخریب مفاصل در دو سال اول خصوصاً 6 ماه تا یک سال نخست شود.

وی افزود: تخریب مفاصل می‌تواند موجب کاهش کارایی مفاصل شود بنابراین درمان به موقع و زودهنگام از چنین عارضه‌ای پیشگیری می‌کند.

این فوق‌تخصص روماتولوژی ادامه داد: دو گروه درمان وجود دارد که برخی علامتی و برخی زمینه‌ای هستند که داروهایی که به شکل زمینه‌ای اختلال را درمان می‌کنند مؤثرتر هستند. توصیه می‌شود مبتلایان به آرتریت روماتوئید تحت هر شرایطی دارو را ادامه دهند و در صورتی که با عوارض جانبی آن روبه‌رو شدند پزشک را در جریان بگذارند تا با تغییر دارو یا دوز آن نسبت به کنترل عوارض جانبی دارو اقدام شود.

* قطع دارو موجب عود بیماری می‌شود

نجفی‌زاده گفت: قطع دارو موجب عود بیماری می‌شود متأسفانه اغلب بیماران پس از چند ماه مصرف دارو و بهبودی نسبی دارو را قطع و زمینه عود مجدد بیماری را فراهم می‌کنند.

وی خاطرنشان کرد: ناامیدی دردی را درمان نمی‌کند بهتر است مبتلایان به روماتیسم مفصلی با امید به بهبودی و درمان و صبر و اعتماد به روماتولوژیست خود مراحل درمان را تکمیل کنند.

فارس

پرینتایمیل

چگونه از پای بیمار دیابتیمان مراقبت کنیم

مراقبت از پای بیمار دیابتی بسیار حائز اهمیت است. عدم رعایت و مراقبت صحیح از پا در این وضعیت باعث بروز مشکلات جدی می شود که نهایتی جز قطع عوض نخواهد داشت.

بیماران دیابتی در برابر مشکلات پا آسیب پذیرتر می باشند. زیرا اعصاب آسیب دیده و جریان خون به پا کاهش می یابد. انجمن دیابت امریکا تخمین زده که از هر 5 نفر بیمار دیابتی که به بیمارستان مراجعه می کند، یک نفر دچار مشکلات مربوط به پا شده است. در حالیکه مراقبت صحیح و اساسی از پا به خصوص در این بیماری باعث پیشگیری از بسیاری از اختلالات وابسته می شود لازم است نکات زیر را رعایت فرمایید.

 


1- شست و شو و خشک کردن پا در هر روز

- از صابون ملایم و آب گرم برای شست و شو استفاده کنید.
- سپس پا را به آرامی خشک کرده از کشیدن حوله یا . ... به پا اجتناب کنید.
- بعد از شست و شو از لوسیون برای پیشگیری از ترک پا استفاده کنید.
- لوسیون را بین انگشتان پا نمالید.

 

2- هر روز پای خود را با دقت معاینه کنید.
- سراسر پا را مورد بررسی قرار دهید و اگر خودتان کاملا قادر به انجام اینکار نیستید، از کسی کمک بخواهید.
- خشکی و ترک های پوستی پا را بررسی کنید.
- هر نوع تاول، خراش، بریدگی و سایر زخم ها را مورد توجه قرار دهید.
- سرخی، حرارت و حساسیت پا به خصوص در هنگام لمس کردن را مد نظر داشته باشید.
- به ناخن فرو رفته در گوشت ، پینه و .. توجه کنید.
- اگر به خاطر کفش پا دچار زخم و تاول شده ، هرگز دستکاری نکنید، بلکه از باند استفاده کنید و کفشی دیگر به پا کنید.

 


3- مراقبت ناخن های پا باشید.
- ناخن پا را بعد از حمام بگیرید ، زیرا هنوز نرم است.
- ناخن پا را مستقیم گرفته و با سوهان نرم کنید.
- از گرفتن گوشه های ناخن اجتناب کنید.
- اگر لازم است از پزشک بخواهید که ناخن پا را بگیرد.


4- در هنگام ورزش مراقب باشید.

- با کفش راحت و مناسب راه بروید و یا ورزش کنید.
- اگر پا دچار زخم و ناراحتی است ورزش نکنید.

 
5- به کمک کفش و جوراب مناسب از پا مراقبت کنید.
- هرگز پا برهنه نروید. حتما از پوششی مناسب برای پاها در هنگام راه رفتن استفاده کنید.
- از پوشیدن کفش پاشنه بلند و یا نوک تیز استفاده نکنید.
- قبل از پوشیدن کفش ، داخل آن را بررسی کنید که جسم خارجی و یا سختی نداشته باشد.
- از پوشیدن جوراب تنگ اجتناب کنید.
- از جوراب با جنس طبیعی مثل پنبه، پشم و... استفاده کنید.
- اگر پزشک متخصص ، پوشیدن کفش خاصی را سفارش کرده حتما استفاده کنید.
- کفشی بپوشید که از شما در مقابل شرایط اب و هوایی متنوع به خوبی مراقبت کند.
- حتما کفشی بپوشید که کاملا اندازه و مناسب پا باشد. اگر مبتلا به آسیب اعصاب هستید ، مطمئنا تنگی کفش را احساس نخواهید کرد. بنابر این برای آزمایش تناسب کفش موارد زیر را دنبال کنید.
- -- روی قطعه ای از کاغذ بایستید. حتما بایستید چون در حالت نشسته شکل پا تغییر می کند.
- -- دور پا خط بکشید.
- --دور کفش هم خط بکشید.
- --سپس خطوط را باهم مقایسه کنید. آیا کفش باریکتر است؟ آیا پا داخل کفش را کاملا پر می کند. به طور کلی کفش باید حدود 1 سانتی متر از بزرگترین انگشت پا بلندتر باشد و پهنای آن نیز متناسب با پهنای پا باشد.
- جنس بیرونی کفش بهتر است از چرم باشد و داخل آن درز نداشته باشد. داخل کفش باید نرم و بدون هیچ گونه سختی باشد و کف بیرونی کفش از جنس سفت و سخت باشد.

 

سایر نکات برای مراقبت از پا
-برای درمان مشکلات بروز کرده در پا منتظر نمانید. بلکه لازم است قبل از بروز مشکل ، اقدامات پیشگیرانه و موثر را در این رابطه انجام دهید.
-به محض مشاهده زخم و یا عفونت در پا به پزشک مراجعه کنید.
-دمای اب را با آرنج بسنجید و نه با پا
- پینه، تاول، زخم و .. را خودسرانه درمان نکنید.
- ساق پا را ضربدری قرار ندهید.

 

زمان مراجعه به پزشک:
در صورت مشاهده علائم زیر در پا سریعا به پزشک مراجعه کنید.
- شکاف در بین انگشتان
- زخم و خراش
- ناخن در گوشت فرو رفته
- احساس کرختی و یا درد در پا
- مشاهده پینه، قرمزی
- تغییر رنگ پا مثلا سیاه شدن
- عفونت
- مشاهده هر نوع تغییر شکل و رنگ پا


منبع:salamatnews.com

پرینتایمیل

مقالات دیگر...

بیشتر بدانید ...

در ارتباط باشید ...

      

عضویت در خبرنامه پزشکی